Władcy Saksonii

Armoiries Saxe.svg

Na tej stronie znajduje się lista wszystkich władców Saksonii od 743 r.

Książęta Saksonii[edytuj | edytuj kod]

  • 531 Hadugato
  • 627 Berthoald
  • 743–744 Teoderyk
  • 777–785 lub 810 Widukind
  • 785 lub 810 – po 811 Ekbert I
  • 810- 850? Wilipert

Ludolfingowie (850–961)[edytuj | edytuj kod]

Billungowie (961–1106)[edytuj | edytuj kod]

Supplinburgowie (1106–1127)[edytuj | edytuj kod]

  • 1106–1127 Lotar III – król niemiecki (1125–1137), cesarz (1133–1137)

Welfowie (1127–1138)[edytuj | edytuj kod]

Dynastia askańska (1138–1142)[edytuj | edytuj kod]

Welfowie (1142–1180)[edytuj | edytuj kod]

  • 1142–1180 Henryk Lew – od 1156 r. również książę Bawarii

W 1180 r. Henryk Welf został pozbawiony tronów saskiego i bawarskiego, a sama Saksonia podzielona. Tytuł książąt saskich ze wschodnią częścią dawnej Saksonii otrzymał Bernard III Askańczyk (lista władców poniżej), część zachodnia została oddana arcybiskupom Kolonii (Westfalia), a w głównej części powstało od 1235 r. księstwo Brunszwiku-Lüneburga, nadal pod rządami Welfów (por. władcy Brunszwiku i Hanoweru).

Askańczycy (1180–1356)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Albrechta II państwo zostało podzielone między jego dwóch synów, na:

Dalsza lista dotyczy książąt Saksonii-Wittenbergi.

Książęta Saksonii-Wittenbergi[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Lauenburga[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Księstwo Saksonii-Lauenburga.

W 1356 r. Złota Bulla Karola IV dała sasko-wittenberskim książętom Saksonii prawo wyboru króla niemieckiego. Od tej pory władca Saksonii nosił tytuł elektora.

Elektorzy Saksonii[edytuj | edytuj kod]

Askańczycy (1356–1422)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Albrechta III księstwo przejął margrabia Miśni (Meissen) i Turyngii.

Wettynowie (1422–1806)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Fryderyka II Saksonia ponownie została podzielona między synów władcy.

  • Ernest, starszy syn, otrzymał: północną Miśnię, południową Turyngię oraz Wittenbergę. Dodatkowo tytuł elektora.
  • Albert, młodszy, otrzymał: północną Turyngię i południową Miśnię.

Wettynowie – linia ernestyńska[edytuj | edytuj kod]

Elektorzy w północnej Miśnii, południowej Turyngii

Wettynowie – linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

Książęta w Turyngii i Miśnii

W 1547 r., po klęsce Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego pod Mühlbergiem, tytuł elektora oraz Wittenberga zostały przeniesione na linię Albrechta. Linia Ernesta pozostała w Turyngii, ale z czasem rozbiła się na wiele małych księstw. Poniższa lista zawiera władców z linii Alberta w Saksonii elektorskiej; po szczegóły dot. linii Ernesta zobacz niżej sekcja: Księstwa saskie linii ernestyńskiej Wettynów

Wettynowie – linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

W 1806 r. rozwiązano Cesarstwo Rzymskie i Saksonia stała się królestwem. Fryderyk August III rozpoczął numerację od I.

Herb królów Saksonii

Królowie Saksonii (1806–1918)[edytuj | edytuj kod]

Wettynowie – linia albertyńska[edytuj | edytuj kod]

1918 – zniesienie monarchii

Wydzielone księstwa saskie[edytuj | edytuj kod]

Schemat przedstawia podziały księstw saskich, dynastii Wettynów

Księstwa saskie linii ernestyńskiej Wettynów[edytuj | edytuj kod]

W Turyngii po bitwie pod Mühlbergiem i utracie Saksonii elektorskiej

1554 – podział ziem między synów elektora Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego

Książęta Saksonii-Koburga[edytuj | edytuj kod]

książęta Saksonii-Coburg-Eisenach:
  • 1566–1572 Fryderyk, syn Jana Fryderyka II
  • 1566–1633 Jan Kazimierz, syn Jana Fryderyka II, książę Saksonii-Coburg
  • 1566–1638 Jan Ernest II, syn Jana Fryderyka II, książę Saksonii-Eisenach, od 1633 także Coburg

1638 ziemie przeszły na książąt Saksonii-Weimar

Książęta Saksonii-Weimar[edytuj | edytuj kod]

  • 1547–1554 Jan Fryderyk Wspaniałomyślny (w latach 1532–1547 elektor Saksonii)
  • 1554–1573 Jan Wilhelm (syn)
  • 1573–1605 Jan (syn Jana Wilhema)
    • 1605–1640 – wspólne rządy braci:
  • 1605–1626 Jan Ernest I (syn Jana)
  • 1605–1622 Fryderyk (syn Jana)
  • 1605–1662 Wilhelm (syn Jana, zob. niż.)
  • 1605–1640 Albrecht II (syn Jana) potem Eisenach 1640–1644
  • 1605–1628 Jan Fryderyk (syn Jana)
  • 1605–1622 Fryderyk (syn Jana)
  • 1605–1640 Ernest I Pobożny (syn Jana) potem Gotha 1640–1674
  • 1605–1619 Fryderyk Wilhelm (syn Jana)
  • 1605–1639 Bernard I Wieki (syn Jana) książę (niem. Herzog) Franków 1633–1639

1640 – podział między żyjących braci. Weimar otrzymał:

  • 1640–1662 Wilhelm (syn Jana, zob. wyż.)

1662 – podział między synów Wilhelma

Saksonia-Weimar
  • 1662–1683 Jan Ernest II (syn Wilhelma)
  • 1683–1728 Wilhelm Ernest (syn Jana Ernesta II) (Weimar)
  • 1683–1707 Jan Ernest III (syn Jana Ernesta II) (Kappellendorf)
  • 1707–1748 Ernest August I (syn Jana Ernesta III) od 1707 Kappellendorf; od 1728 także Weimar; od 1741 także Eisenach
Saksonia-Weimar i Saksonia-Eisenach
  • 1748–1758 Ernest August II Konstantyn (syn Ernesta Augusta I)
  • 1758–1809 Karol August (syn) od 1809 połączenie dwóch księstw w jedno
Saksonia-Weimar-Eisenach
Wielkie Księstwo Saksonii-Weimar-Eisenach

1918 – obalenie monarchii

Saksonia-Eisenach
  • 1662–1668 Adolf Wilhelm (syn Wilhelma)
  • 1668–1671 Wilhelm August (syn Adolfa Wilhelma); Eisenach do Markfuhl
Saksonia-Jena
  • 1662–1678 Bernard II (syn Wilhelma)
  • 1678–1690 Jan Wilhelm III (syn Bernarda II); Jena do Eisenach
Saksonia-Markfuhl
  • 1662–1686 Jan Jerzy I (syn Wilhelma) od 1671 także Eisenach
  • 1686–1698 Jan Jerzy II (syn Jana Jerzego I)
  • 1698–1729 Jan Wilhelm (syn Jana Jerzego I) od 1690 Jena
  • 1729–1741 Wilhelm Henryk (syn Jana Wilhelma) Eisenach do Weimaru

Książęta Saksonii-Gotha (1640–1672)[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Gotha-Altenburg[edytuj | edytuj kod]
dalsza lista książąt Saksonii-Gotha-Altenburg:
  • 1691–1693 regencja: Bernard I (książę Saksonii-Meiningen) i Henryk (książę Saksonii-Römhild)
  • 1693–1732 Fryderyk II, syn Fryderyka I
  • 1732–1772 Fryderyk III, syn Fryderyka II
  • 1772–1804 Ernest II, syn Fryderyka III
  • 1804–1822 August, syn Ernesta II.
  • 1822–1825 Fryderyk IV, syn Ernesta II.

po bezpotomnej śmierci Fryderyka IV nowy podział ziem między książąt, spadkobierców Ernesta I Pobożnego.

Książęta Saksonii-Coburg-Gotha[edytuj | edytuj kod]
  • 1826–1844 Ernest I (poprzednio od 1806 książę von Saksonii-Coburg-Saalfeld)
  • 1844–1893 Ernest II (syn)
  • 1893–1900 Alfred (bratanek)
  • 1900–1918 Karol Edward (bratanek, usunięty, zm. 1954)

od 1918 republika (Coburg przyłączył się do Bawarii, Gotha pozostała w Turyngii).

Książęta Saksonii-Saalfeld (od 1735 Saksonii-Coburg-Saalfeld)[edytuj | edytuj kod]
od 1826 książę Saksonii-Coburg-Gotha (patrz wyżej)
Książęta Saksonii-Hildburghausen[edytuj | edytuj kod]
  • 1680–1715 Ernest II (1655–1715), syn Ernesta I Pobożnego księcia Saksonii-Coburg-Gotha
  • 1715–1724 Ernest Fryderyk I (1681–1724), syn Ernesta II
  • 1724–1745 Ernest Fryderyk II (1707–1745), syn Ernesta Fryderyka I
  • 1745–1748 Karoline, żona Ernesta Fryderyka II (regentka)
  • 1748–1780 Ernest Fryderyk III (1727–1780), syn Ernesta Fryderyka II
  • 1780–1787 Józef Fryderyk (1702–1787), syn Ernesta II (regent)
  • 1787–1826 Fryderyk (1763–1834), syn Ernesta Fryderyka III, został księciem Saksonii-Altenburg.
Książęta Saksonii-Meiningen[edytuj | edytuj kod]

w 1826 książęta Saksonii-Meiningen przejęli władzę nad księstwem Saksonii-Hildburghausen i odtąd tytułowali się von Sachsen-Meiningen und Hildburghausen

Książęta Saksonii-Meiningen i Hildburghausen[edytuj | edytuj kod]

1918 – obalenie monarchii

Książęta Saksonii-Altenburg (1673–1673, 1826–1918)[edytuj | edytuj kod]

Starsza linia:
  • 1573–1602 Fryderyk Wilhelm I (syn Jana Wilhelma I księcia von Saksonii-Weimar)
  • 1602–1639 Jan Filip I (syn Fryderyka Wilhelma I)
  • 1639–1669 Fryderyk Wilhelm II (syn Fryderyka Wilhelma I)
  • 1669–1672 Fryderyk Wilhelm III (syn Fryderyka Wilhelma II)
Nowa linia:

1918 – obalenie monarchii.

Księstwa saskie z linii albertyńskiej Wettynów[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Weissenfels-Kwerfurt[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Weissenfels-Barby
  • 1680–1728 Henryk (syn Augusta ks. Saksonii-Weissenfels)
  • 1728–1739 Jerzy Albrecht (syn)
Książęta Saksonii-Weissenfels-Dahme
  • 1711–1715 Fryderyk (syn Augusta ks. Saksonii-Weissenfels)

Książęta Saksonii-Merseburg[edytuj | edytuj kod]

Książęta Saksonii-Merseburg-Zörbig
  • 1691–1715 August (syn Chrystiana I)
Książęta Saksonii-Merseburg-Lauchstädt
  • 1684–1690 Filip (syn Chrystiana I)
Książęta Saksonii-Merseburg-Spremberg
  • 1694–1738 Henryk (syn Chrystiana I)

Książęta Saksonii-Zeitz[edytuj | edytuj kod]

  • 1656–1681 Maurycy (syn Jana Jerzego I)
  • 1681–1718 Maurycy Wilhelm (syn)
Książęta Saksonii-Zeitz-Pagau-Neustadt
  • 1699–1713 Fryderyk Henryk (syn Maurycego)
  • 1713–1722 Maurycy Adolf (syn, abdykował, zmarł 1759)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.