Ukraińska prawda

Ukraińska prawda
Українська правда
Ilustracja
Typ strony gazeta internetowa
Komercyjna tak
Data powstania 16 kwietnia 2000[1]
Autor Heorhij Gongadze
Właściciel Ołena Prytuła
Rejestracja opcjonalnie
Wersje językowe ukraińska, rosyjska
Miejsce w Alexa 4 589[2]
Strona internetowa

Ukraińska prawda[3], Ukrajinśka prawda (ukr. Українська правда) – ukraińska gazeta internetowa, założona w kwietniu 2000 roku, w dniu ukraińskiego referendum konstytucyjnego[1]. Materiały na stronie publikowane są głównie w języku ukraińskim, poszczególne artykuły zaś po rosyjsku lub są na ten język tłumaczone. Podstawowa tematyka to polityka, problemy społeczne i ekonomia. Na portalu znajduje się stale akutalizowany pasek informacyjny, archiwum publikacji, blogi polityków, pisarzy, dziennikarzy i sportowców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziennikarze „Ukraińskiej prawdy” Serhij Łeszczenko (pośrodku) i Mustafa Najem (z prawej) z politykiem Tarasem Czornowiłem (stoi z lewej strony)

W grudniu 1999 roku dziennikarze Heorhij Gongadze, Ołena Prytuła i Serhij Szołoch udali się do Waszyngtonu z celem przyciągnięcia uwagi władz USA do problemu uciskania wolności słowa na Ukrainie[4].

W kwietniu 2000 roku Gongadze i Prytuła założyli Ukraińską prawdę. Gongadze został redaktorem naczelnym, a Prytuła – jego zastępcą[4]. 16 września[1][5] Gongadze został porwany i zamordowany. Na czele gazety stanęła Ołena Prytuła. Zabójstwo Gongadze, który otwarcie protestował przeciwko rosnącej państwowej cenzurze, przyciągnęło uwagę międzynarodową do stanu wolności słowa na Ukrainie.

W 2004 roku Ukraińska prawda odegrała ważną rolę w przekazywaniu informacji w czasie pomarańczowej rewolucji[6].

W 2005 roku przedsięwzięcie osiągnęło samowystarczalność finansową dzięki przychodom z reklam[7]. Później Ołena Prytuła rozbudowała Ukraińską prawdę o serwisy tematyczne, poświęcone ekonomii i wiadomościom biznesowym, tematyce sportowej, informacyjno-rozrywkowej i plotkarskiej oraz serwis regionalny dla miasta Kijowa[7].

Ukraińska prawda regularnie publikowała dochodzenia dziennikarskie Serhija Łeszczenki i Mustafy Najema. We wrześniu 2014 roku Łeszczenko i Najem ogłosili start w przedterminowych wyborach parlamentarnych i zakończenie działalności dziennikarskiej. Obaj zostali wybrani z list Bloku Petra Poroszenki[8][9].

W 2015 roku zespoły Ukraińskiej prawdy, Hromadśke.TV i Centr UA podjęli decyzję o utworzeniu wspólnego biura coworkingowego MediaHub, którego oficjalne otwarcie nastąpiło 27 lutego. Inicjatorem przedsięwzięcia była Ołena Prytuła, dziennikarze Mustafa Najem, Serhij Łeszczenko, Roman Skrypin i aktywistka Switłana Zaliszczuk. Pomieszczenie udało się znaleźć w gmachu przedsiębiorstwa „Kijewgorstroj” w rejonie peczerskim w Kijowie[10].

23 czerwca 2015 roku Roskomnadzor, rosyjski państwowy komitet ds. monitoringu i regulacji mediów, powiadomił redakcję gazety o blokadzie nałożonej na dostęp do jej grup dyskusyjnych z Rosji. Powodem stało się omawianie tam wirtualnej ulotki dla rosyjskich turystów wybierających się na anektowany w 2014 roku przez Rosję Krym, opublikowanej przez Towarzystwo Ochrony Praw Konsumentów (ros. Общество защиты прав потребителей, OZPP), rosyjską organizację pozarządową, która zwracała uwagę, że półwysep ten zgodnie z prawem międzynarodowym ma status terytorium okupowanego. OZPP radziło Rosjanom wjeżdżać na Krym tylko z terytorium Ukrainy i polecało nie dokonywać na półwyspie transakcji na rynku nieruchomości[11].

15 sierpnia 2016 roku redakcje „Ukraińskiej” i „Europejskiej prawdy” opublikowały artykuł wstępny, w którym zaapelowały do rządów państw UE, aby nie znosiły obowiązku wizowego i nie udzielały pomocy finansowej Ukrainie ze względu na niechęć prezydenta Petra Poroszenki do walki z korupcją i przeprowadzania reform[12][13].

Redaktorzy naczelni[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Gazeta miała swój udział w kampanii fałszowania historii OUN i UPA. Podczas obchodów 70. rocznicy rzezi na Wołyniu i w Galicji Wschodniej każda z kilkudziesięciu relacji na ten temat opatrzona była następującym komentarzem:[15][16]

Wołyńska tragedia – obopólne czystki etniczne ukraińskiej i polskiej ludności dokonane przez wiejskie oddziały samoobrony z obu stron, Ukraińską Powstańczą Armię i polską Armię Krajową, z udziałem polskich batalionów Schutzmannschaft i radzieckich partyzantów w 1943 roku podczas II wojny światowej na Wołyniu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jarosław Koszіw: Beheaded: The Killing of a Journalist. Artemia Press, 2002, s. 63, 82. ISBN 978-0-9543764-0-6. (ang.)
  2. How popular pravda.com.ua? (ang.). alexa.com. [dostęp 2020-05-09].
  3. Gongadze Georgij, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2018-09-08].
  4. a b Michael McFaul: Майкл Макфол: Своей свободой Украина обязана журналистам (ros.). W: Mercury News [on-line]. ИноСМИ, 2004-12-27. [dostęp 2012-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-26)].
  5. У Кіеве можа распачацца справа супраць экс-ахоўніка Кучмы (biał.). 2011-06-23. [dostęp 2015-11-23].
  6. Knight Fellowships: Sixth John S. Knight Fellowships Reunion and Conference (ang.). W: John S. Knight Journalism Fellowships [on-line]. 2005. [dostęp 2012-01-28].
  7. a b Switłana Ostapa: Алёна Притула: «Наша общая ближайшая проблема – это возвращение цензуры и самоцензуры» (ros.). W: Tełekrytyka [on-line]. 2010-04-06. [dostęp 2012-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-26)].
  8. Журналісти Найєм та Лещенко балотуватимуться від «Блоку Порошенка» (ukr.). 2014-09-14. [dostęp 2015-11-23].
  9. Susann Worschech: Analyse: Euromaidan goes Parliament: Wer sind „die neuen” ParlamentskandidatInnen? (niem.). Bundeszentrale für politische Bildung, 2014-10-17. [dostęp 2015-11-23].
  10. Anna Hryhorasz, MediaHub: в Киеве открывают новое свободное пространство (ros.), „Insider”, luty 2015
  11. Роскомнадзор решил заблокировать доступ к форуму «Украинской правды» (ros.) „Meduza”, 23.06.2015
  12. «Украинская правда» призвала ЕС не отменять визы с Украиной и не предоставлять стране финансовую помощь (ros.) „Dożd´”, 2016-08-15
  13. Имитаторы реформ. Почему Запад должен отказать Порошенко в финпомощи и безвизовом режиме (ros.) „Europejska prawda”, 2015-08-15
  14. Новым главредом Украинской правды назначена Севгиль Мусаева (ukr.) „Focus”, 23.10.2014
  15. Jacek Zalewski: Dlaczego Polacy na Majdanie nie mówią Ukraińcom prawdy? (pol.). [dostęp 2015-11-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-24)].
  16. У Польщі „реконструювали” Волинську трагедію (ukr.). 2013-07-22. [dostęp 2015-11-23]. Cytat: Волинська трагедія – обопільні етнічні чистки українського і польського населення, здійснені селянськими загонами самооборони з обох боків, Українською Повстанською aрмією та польською Армією Крайовою за участю польських батальйонів шуцманшафту та радянських партизанів у 1943 році під час Другої світової війни на Волині.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.