Tsai Ing-wen

Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Tsai.
Tsai Ing-wen
蔡英文
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1956
Tajpej
Republika Chińska Prezydent Republiki Chińskiej
Okres od 20 maja 2016
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Postępowa
Wiceprezydent Chen Chien-jen
Poprzednik Ma Ying-jeou
Przewodnicząca Demokratycznej Partii Postępowej
Okres od 28 maja 2014
do 24 listopada 2018
Poprzednik Su Tseng-chang
Przewodnicząca Demokratycznej Partii Postępowej
Okres od 20 maja 2008
do 14 stycznia 2012
Poprzednik Chen Shui-bian
Następca Chen Chu (tymczasowo)
Republika Chińska Wicepremier Republiki Chińskiej
Okres od 26 stycznia 2006
do 17 maja 2007
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Postępowa
Poprzednik Wu Rong-i
Następca Chiou I-jen
podpis

Tsai Ing-wen (chiń. 蔡英文; pinyin: Cài Yīngwén; pe̍h-ōe-jī: Chhoà Eng-bûn; ur. 31 sierpnia 1956 w Tajpej) – tajwańska polityk, wicepremier Republiki Chińskiej w latach 2006–2007. Od maja 2008 do lutego 2012 i ponownie od maja 2014 przewodnicząca Demokratycznej Partii Postępowej (DPP). Prezydent Republiki Chińskiej od 2016 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tsai Ing-wen urodziła się w 1956 na Tajwanie. W 1978 ukończyła studia licencjackie w dziedzinie prawa na Narodowym Uniwersytecie Tajwańskim (National Taiwan University), a dwa lata później studia magisterskie z zakresu nauk prawnych na Cornell University w Stanach Zjednoczonych. W 1984 doktoryzowała się na London School of Economics w Wielkiej Brytanii[1][2].

Po powrocie do kraju wykładała prawo na Uniwersytecie Soochow (Soochow University) oraz Narodowym Uniwersytecie Chengchi (National Chengchi University) w Tajpej. Wchodziła również w skład kilku agencji rządowych. Zajmowała stanowisko doradcy prawnego ds. międzynarodowych organizacji gospodarczych w Ministerstwie Spraw Gospodarczych. Była członkinią komitetu doradczego Rady ds. Chin kontynentalnych (Mainland Affairs Council), komisarzem w Komisji ds. Uczciwego Handlu (Fair Trade Commission) Yuanu Wykonawczego (rządu) oraz doradcą w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego i doradcą prezydenta ds. polityki krajowej[1][2]. W latach 2000–2004 zajmowała stanowisko przewodniczącej Rady ds. Chin kontynentalnych[3].

W 2004 wstąpiła do Demokratycznej Partii Postępowej (DPP). W tym samym roku z jej ramienia weszła w skład Yuanu Ustawodawczego (parlamentu). 26 stycznia 2006 została mianowana wiceprzewodniczącą Yuanu Wykonawczego (wicepremierem rządu)[1][2]. Funkcję tę pełniła do czasu dymisji rządu premiera Su Tseng-changa 17 maja 2007[4].

18 maja 2008 Tsai została wybrana przewodniczącą DPP, zdobywając ponad 61% głosów poparcia. Na stanowisku zastąpiła Franka Hsieh, który ustąpił z funkcji po przegranej w wyborach prezydenckich i znalezieniu się DPP w opozycji[3]. Została kandydatką DPP w wyborach prezydenckich w 2012 roku, ubiegała się o to stanowisko jako pierwsza kobieta w historii Republiki Chińskiej[5]. 14 stycznia 2012 roku poniosła porażkę w starciu z ubiegającym się o reelekcję prezydentem Ma Ying-jeou i zapowiedziała rezygnację z kierowania DPP[6]. Pod koniec lutego 2012 ustąpiła ze stanowiska przewodniczącego partii, na którym zastąpiła ją tymczasowo burmistrz Kaohsiungu Chen Chu[7]. W maju 2012 na nowego szefa DPP wybrany został były premier Su Tseng-chang[8].

W maju 2014 ponownie została wybrana przewodniczącą DPP[9].

W styczniu 2016 Tsai zdecydowanie wygrała wybory prezydenckie i z wynikiem 56,3% pokonała Erica Chu z Kuomintangu (31%), stając się pierwszą kobietą na stanowisku prezydenta. Jeszcze przed zamknięciem lokali wyborczych Chiny potwierdziły swój sprzeciw wobec niepodległości wyspy, za którą opowiadała się Demokratyczna Partia Postępowa i wyraziły zaniepokojenie stanem relacji dwustronnych[10].

W styczniu 2020 uzyskała reelekcję, zdobywając 57% głosów (8,17 mln osób), co stanowiło najlepszy wynik od czasów, kiedy kraj rozpoczął organizowanie wyborów prezydenckich[11]. W kampanii podkreślała demokratyczne wartości Republiki Chińskiej i wyrażała solidarność z protestującymi w Hongkongu[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Legislators: Tsai, Ing-Wen (ang.). The Legislative Yuan of Republic of China. [dostęp 2010-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-14)].
  2. a b c The Team – Chairperson: Dr. Tsai, Ing-wen (ang.). Democratic Progressive Party. [dostęp 2010-02-01].
  3. a b Tsai elected as new DPP head (ang.). The China Post, 19 maja 2008. [dostęp 2010-02-01].
  4. Taiwan's new premier picks tough strategist as deputy in limited Cabinet reshuffle (ang.). The China Post, 17 maja 2007. [dostęp 2010-02-01].
  5. Taiwan's first female presidential candidate picked (ang.). BBC News, 27 kwietnia 2011. [dostęp 2012-01-12].
  6. Tsai steps down as DPP chair after election defeat (ang.). Focus Taiwan, 14 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-14].
  7. Chen Chu to take the helm at DPP (ang.). Taipei Times, 23 lutego 2012. [dostęp 2012-03-26].
  8. Rich Chang: Su takes over DPP, pledges promotion of social justice (ang.). Taipei Times, 31 maja 2012. [dostęp 2012-06-05].
  9. Rich Chang: Tsai Ing-wen elected to former DPP chairwoman post by landslide (ang.). The China Post, 26 maja 2014. [dostęp 2014-07-19].
  10. Maria Kruczkowska: Opozycja wygrała wybory na Tajwanie. Tsai Ing-wen pierwszą w historii kraju kobietą-prezydentem (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2016-01-16. [dostęp 2016-01-16].
  11. a b Emily Feng: Rebuking China, Taiwan Votes To Reelect President Tsai Ing-wen (ang.). [dostęp 2020-01-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.