Stefano Accorsi

Stefano Accorsi
ilustracja
Imię i nazwisko Stefano Lelio Beniamino Accorsi
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1971
Bolonia
Zawód aktor

Stefano Lelio Beniamino Accorsi (ur. 2 marca 1971 w Bolonii) – włoski aktor filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończył szkołę teatralną w Bolonii i rozpoczął karierę sceniczną. Debiutował na kinowym ekranie jako Matteo w dramacie Pupi Avatiego​ Bracia i siostry (Fratelli e sorelle, 1991) z Franco Nero. W 1994 dał się poznać dzięki spotowi reklamowemu marki lodów[1]. Zwrócił na siebie uwagę pierwszoplanową rolą w dramacie Jack Frusciante opuszcza grupę (Jack Frusciante è uscito dal gruppo, 1995). Pojawił się w teledyskach grupy 883 do dwóch piosenek: „Una canzone d’amore” (1995) i „Senza averti qui” (1995).

W 1997 ukończył kurs przeprowadzony przez Nikolaia Karpova – Intensywne Seminarium Ruchu Scenicznego i Zastosowania Biomechaniki w Dramacie. Za postać Ivana 'Freccii' Benassiego w dramacie Radiofreccia (1998) odebrał włoską nagrodę filmową David di Donatello. Rola poety Dina Campany w romansie Michele Placido Podróż zwana miłością (Un viaggio chiamato amore, 2002) przyniosła mu Puchar Volpiego dla najlepszego aktora na 59. MFF w Wenecji, a krytycy nazwali go „nowym Mastroiannim”.

Kolejna rola mieszkającego wraz z barwną grupą przyjaciół w dzielnicy robotniczej homoseksualisty w dramacie On, ona i on (Le fate ignoranti, 2001), prezentowanym podczas 51. MFF w Berlinie, odniosła wielki sukces we Włoszech i w Turcji. Przyniosła ona Accorsiemu Srebrną Taśmę na MFF w Taorminie. W 2004 na 61. MFF w Wenecji, w ramach konkursu o nagrodę Złotego Lwa, publiczność wygwizdała film włoski Gdziekolwiek jesteś (Ovunque sei, 2004) w reżyserii Michele Placido, gdzie Accorsi zagrał postać rozczarowanego lekarza.

Był na okładkach magazynów takich jak „D” (w październiku 2005), „​Vanity Fair” (w styczniu 2010 i w maju 2017)[2], „OK!” (w marcu 2011), „L’Uomo Vogue” (w marcu 2011)[3], „Grazia” (w listopadzie 2016 i w kwietniu 2019), „GQ” (w marcu 2016)[4] i „Maxim” (w grudniu 2019).

W 2003 był członkiem jury konkursu głównego na 60. MFF w Wenecji.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1997-2002 był związany z aktorką Giovanną Mezzogiorno[5]. W latach 2003-2013 był w związku z francuską modelką i aktorką Laetitią Castą ma syna Orlanda (ur. 21 września 2006) i córkę Athenę (ur. 29 sierpnia 2009)[6].

Jest agnostykiem[7].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

  • 1992: Un Posto
  • 1992: Bracia i siostry (Fratelli e sorelle) jako Matteo
  • 1995: Nocne głosy (Voci notturne)
  • 1996: Moje pokolenie (La Mia generazione)
  • 1996: Vesna va veloce
  • 1996: Jack Frusciante opuszcza grupę (Jack Frusciante è uscito dal gruppo) jako Alex
  • 1998: Radiofreccia jako Ivan 'Freccia' Benassi
  • 1998: Mali nauczyciele (I Piccoli maestri) jako Gigi
  • 1998: Naja jako Tonino
  • 1999: Poza prawem: Historia Horsta Fantazzininiego (Ormai è fatta!) jako Horst Fantazzini
  • 1999: Un Uomo perbene jako adwokat Raffaele Della Valle
  • 2000: Kapitanowie kwietnia (Capitães de Abril) jako Maia
  • 2001: Tabloid
  • 2001: Ostatni pocałunek (L’Ultimo bacio) jako Carlo
  • 2001: On, ona i on (Le Fate ignoranti) jako Michele
  • 2001: Santa Maradona jako Andrea
  • 2001: Pokój syna (La Stanza del figlio) jako pacjent
  • 2002: Podróż zwana miłością (Un Viaggio chiamato amore) jako Dino Campana
  • 2004: Włoski romans (L’Amore ritrovato) jako Giovanni
  • 2004: Gdziekolwiek jesteś (Ovunque sei) jako Matteo
  • 2005: Kryminalna powieść (Romanzo criminale) jako komisarz Scialoja
  • 2005: Provincia meccanica jako Marco
  • 2006: To przez Fidela (La Faute à Fidel) jako Fernando de la Mesa
  • 2006: Brygady tygrysa (Les Brigades du tigre) jako Achille Bianci
  • 2007: Pod dobrą gwiazdą (Saturno contro) jako Antonio
  • 2008: Un baiser s'il vous plaît

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: Più leggero non basta jako Marco
  • 2002: Młody Casanova (Il Giovane Casanova) jako Giacomo Casanova

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 2000: Wielka wygrana (Come quando fuori piove)
  • 2002: Le Ragioni del cuore

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefano Accorsi Factsheet (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-08-15].
  2. Top 10 Hottest Italian Actors (ang.). I Love Italian Movies. [dostęp 2017-06-28].
  3. Sabrina Ferri (2011-09-11): Stefano Accorsi (wł.). „L’Uomo Vogue”. [dostęp 2020-08-15].
  4. Stefano Accorsi Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-15].
  5. Stefano Accorsi Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-15].
  6. Stefano Accorsi Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-15].
  7. Stefano Accorsi (wł.). Aforismi.meglio.it. [dostęp 2017-08-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.