Re’uwen Riwlin

Re’uwen Riwlin
ראובן ריבלין
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 września 1939
Jerozolima
Izrael 10. Prezydent Izraela
Okres od 24 lipca 2014
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Szimon Peres
Przewodniczący Knesetu
Okres od 30 marca 2009
do 5 lutego 2013
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Dalja Icik
Następca Juli-Jo’el Edelstein
Przewodniczący Knesetu
Okres od 19 lutego 2003
do 4 maja 2006
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Awraham Burg
Następca Dalja Icik
Minister komunikacji
Okres od 7 marca 2001
do 28 lutego 2003
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Binjamin Ben Eli’ezer
Następca Ariel Szaron
podpis

Re’uwen Riwlin (hebr. ראובן ריבלין, wym. [ʁeʔuˈven ʁivˈlin]; ur. 9 września 1939 w Jerozolimie) – izraelski prawnik i polityk. Minister komunikacji w latach 2001–2003, poseł do Knesetu w latach 1988–1992 oraz 1996–2014, jego przewodniczący w latach 2003–2006 oraz 2009–2013. Prezydent Izraela od 24 lipca 2014.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Jest członkiem partii Likud. Po raz pierwszy wybrany do dwunastego Knesetu w wyborach w 1988, cztery lata później utracił miejsce w parlamencie[1]. W wyborach w 1996 również nie zdobył mandatu, ale powrócił do Knesetu już 1 września tegoż roku w miejsce Elijjahu Ben Elisara[2]. Zyskał reelekcję w 1999, a od 7 marca 2001 do 28 lutego 2003 był ministrem komunikacji w pierwszym rządzie Ariela Szarona. W wyborach w 2003 został ponownie wybrany posłem[1], a w szesnastym Knesecie był przewodniczącym parlamentu (od 19 lutego 2003 do 4 maja 2006)[3]. Z sukcesem wybierany także w 2006 i 2009[1], a w Knesecie osiemnastej kadencji ponownie był przewodniczącym parlamentu (od 30 marca 2009 do 5 lutego 2013)[3]. W wyborach w 2013 kolejny raz zdobył mandat poselski[1], który złożył czerwcu 2014 w związku z wyborem na prezydenta (w parlamencie zastąpił go Karmel Szama[4]).

10 czerwca 2014 został wybrany przez Kneset na prezydenta Izraela. Został zaprzysiężony 24 lipca 2014[5].

W październiku 2014 złożył oficjalną wizytę w Polsce, w czasie której m.in. wraz z prezydentem Bronisławem Komorowskim uczestniczył w uroczystości otwarcia wystawy stałej Muzeum Historii Żydów Polskich Polin[6]. 12 kwietnia 2018 uczestniczył wraz z prezydentem Andrzejem Dudą w Marszu Żywych. Na spotkaniu z prezydentem Polski stwierdził, że „Nie ma wątpliwości, że wielu Polaków walczyło z reżimem nazistowskim, ale nie możemy zaprzeczyć, że Polska i Polacy przyłożyli rękę do eksterminacji”[7].

Po wyborach w kwietniu 2019 roku, w dniach 15–16 kwietnia 2019, Riwlin spotkał się z reprezentantami partii, które dostały się do Knesetu XXI kadencji, celem uzyskania rekomendacji co do obsady stanowiska szefa rządu. Dotychczasowego premiera Binjamina Netanjahu rekomendowały – macierzysty Likud (35 mandatów), Szas (8), Zjednoczony Judaizm Tory (8), Nasz Dom Izrael (5), Unia Partii Prawicowych (5) oraz My Wszyscy (4). Lider Niebiesko-BiałychBeni Ganc został wskazany przez swoje ugrupowanie (35 mandatów) oraz przez Partię Pracy (6) i Merec (4). Koalicje partii arabskich Hadasz-Ta’al (6) i Ra’am-Balad (4) nie poparły żadnego kandydata[8][9]. W związku z tym, że prawicowa koalicja dysponuje łącznie 65 mandatami w 120 osobowym Knesecie 17 kwietnia prezydent oficjalnie powierzył Netanjahu misję sformowania nowego rządu[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego drugą żoną była Nechama (1945–2019), mieli troje dzieci[11]. Jest wegetarianinem[12]. Oprócz ojczystego języka hebrajskiego zna również angielski[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Re’uwen Riwlin (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. Members of the Fourteenth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-05-04].
  3. a b Israel. Ministries etc. (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-06-05].
  4. Members of the Nineteenth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2019-05-04].
  5. Rivlin sworn in as president under shadow of Gaza operation. The Jerusalem Post, 2014-07-24. [dostęp 2014-07-24].
  6. To muzeum przywróci pamięć o żydowskim życiu w Polsce. W: Kancelaria Prezydenta RP [on-line]. prezydent.pl, 28 października 2014. [dostęp 2017-04-24].
  7. Rzecznik prasowy Prezydenta Izraela: President Rivlin meets with Polish President Duda of Poland in Krakow (ang.). mfa.gov.il, 2018-04-12. [dostęp 2018-04-12].
  8. Netanyahu secures majority backing after right-wing parties recommend him as PM (ang.). The Times of Israel. [dostęp 2019-04-23].
  9. Netanyahu Set to Form Next Government After Most Parties Recommend Him to President (ang.). Ha-Arec. [dostęp 2019-04-23].
  10. President officially taps Netanyahu to form next government (ang.). The Times of Israel. [dostęp 2019-04-23].
  11. Nie żyje żona prezydenta Izraela (pol.). fakty.interia.pl. [dostęp 2019-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-05)].
  12. Marszałek Senatu spotkał się z prezydentem Izraela. W: Senat RP [on-line]. senat.gov.pl, 29 października 2014. [dostęp 2014-11-27].
  13. ראובן ריבלין (hebr.). knesset.gov.il. [dostęp 2015-03-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.