Palatynat Reński

Ten artykuł dotyczy historycznego księstwa Rzeszy. Zobacz też: inne znaczenie nazwy Palatynat (ujednoznacznienie), lub kraina historyczna o tej nazwie.
Pfalzgrafschaft bei Rhein
Palatynat Reński
Elektorat Palatynatu (1356–1777)
1085–1803
Flaga Palatynatu
Herb Palatynatu
Flaga Palatynatu Herb Palatynatu
Położenie Palatynatu
Język urzędowy niemiecki
Stolica Heidelberg
Mannheim (od 1720)
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Typ państwa Księstwo
Ostatnia głowa państwa Palatyn Maksymilian I Józef Wittelsbach
Status terytorium część Świętego Cesarstwa Rzymskiego
likwidacja Świętego Cesarstwa Rzymskiego 12 lipca 1806
Religia dominująca katolicyzm
kalwinizm (od 1559)
katolicyzm (od 1685)

Palatynat Reński, Palatynat (niem. kurfürstliche Pfalzgrafschaft bei Rhein lub kurfürstlich rheinische Pfalzgrafschaft lub krótko Kurfürstentum Pfalz), w latach 1356–1777 Elektorat Palatynatu – państwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego istniejące od czasów średniowiecza do 1777 roku. Znajdowało się na terenie dzisiejszego kraju związkowego NiemiecNadrenia-Palatynat, oraz w niewielkiej części w Badenii-Wirtembergii.

Palatynat Reński w 1447 roku

Historia[edytuj | edytuj kod]

Palatynat był od XI wieku pod władzą palatynów reńskich. W 1288 stolicą kraju został Heidelberg. W 1356 na mocy Złotej Bulli Karola IV władcy Palatynatu zostali zaliczeni w poczet elektorów Rzeszy.

W latach 30. XVI wieku na terenach Palatynatu przyjął się luteranizm. Od 1559 roku w Palatynacie wpływy zdobyli kalwiniści.

W 1619 roku Fryderyk V przyjął tron Czech od miejscowych buntowników protestanckich, ale po bitwie na Białej Górze Palatynat znalazł się pod okupacją Hiszpanii i Bawarii.

W 1685 roku zmarł bezpotomnie elektor Palatynatu Reńskiego Karol II Wittelsbach, a wraz z nim wygasła linia protestancka Wittelsbachów Reńskich Pfalz-Simmern. Tytuł elektorski i ziemie przejął Filip Wilhelm jako przedstawiciel katolickiej linii Pfalz-Neuburg (potomkowie króla Niemiec Ruprechta Wittelsbacha). Zmiana wyznania władcy wiązała się ze zmianą wyznania panującego w całym Palatynacie. Filip Wilhelm przyrzekł Karolowi, że będzie władcą tolerancyjnym, jednak wśród mieszkańców wyznających kalwinizm rządy katolika budziły negatywne emocje. Dzięki tolerancyjnej polityce wyznaniowej elektorowi udało się uniknąć zamieszek religijnych. Kolejnym problemem były roszczenia siostry Karola II Elżbiety Charlotty Wittelsbach. W jej imieniu król Francji Ludwik XIV zażądał prawa dziedziczenia Palatynatu Reńskiego. Spowodowało to wybuch wojny palatynackiej, która spustoszyła cały kraj.

W 1742 Palatynat odziedziczył Karol Teodor Pfalz-Sulzbach i połączył go w roku 1777 z Bawarią.

Rewolucja francuska przyniosła upadek państwa. W 1795 zachodnią część Palatynatu zajęła i zaanektowała Francja, zaś wschodnią – Badenia. Po kongresie wiedeńskim Palatynat stał się częścią Królestwa Bawarii.

Po I wojnie światowej Palatynat znalazł się pod okupacją francuską (1919–1930). Po II wojnie światowej był częścią francuskiej strefy okupacyjnej.

Władcy Palatynatu Reńskiego[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Palatynatu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.