Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

Medal
„Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Awers
Awers Złotego i Srebrnego Medalu
(1960-1968)
Awers
Awers od 1995
Baretka
Baretka Brązowego Medalu
Baretka
Baretka Srebrnego Medalu
Baretka
Baretka Złotego Medalu
Ustanowiono 26 maja 1951
Dewiza SIŁY ZBROJNE
W SŁUŻBIE OJCZYZNY
Wielkość ∅ 34 mm
Powyżej (IIIRP) Gwiazdy
(PRL) Medal za Ofiarność i Odwagę
Poniżej (IIIRP) Medal „Za zasługi dla obronności kraju”(PRL) Medal 10-lecia Polski Ludowej

Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” − polskie odznaczenie wojskowe, odznaczenie ministerialne, przyznawane za nienaganną długoletnią służbę lub pracę w wojsku.

Po raz pierwszy medal został ustanowiony w 1951, od tej pory szczegółowe zasady jego nadawania i ranga odznaczenia ulegały zmianom. Do 1968 było to odznaczenie państwowe nadawane przez głowę państwa, od 1968 do chwili obecnej − odznaczenie ministerialne, nadawane przez Ministra Obrony Narodowej.

Zasady nadawania – historia[edytuj | edytuj kod]

1951-1960[edytuj | edytuj kod]

Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” został ustanowiony przez Sejm PRL ustawą z dnia 26 maja 1951 w celu wyróżnienia żołnierzy za długoletnią i nienaganną służbę w Siłach Zbrojnych[1][2]. Medal dzielił się na trzy stopnie: złoty, srebrny, brązowy. Nadawano go początkowo jedynie żołnierzom w czynnej służbie wojskowej, którzy nienagannie przesłużyli w Siłach Zbrojnych PRL:

  • piętnaście lat (złoty),
  • dziesięć lat (srebrny),
  • pięć lat (brązowy medal).

Medal mógł być nadany w każdym stopniu tylko raz. Nadawał go Prezydent RP, a od 1952 Rada Państwa na wniosek Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Bezpieczeństwa Publicznego (żołnierzom wojsk wewnętrznych). Rozporządzeniem Rady Ministrów z 11 sierpnia 1951 nadano medalowi statut, określający m.in. zasady zaliczania okresów służby. Medal nadawano z okazji Święta Wojska Polskiego (wówczas 12 października).

1960-1968[edytuj | edytuj kod]

Ustawą z 17 lutego 1960 o orderach i odznaczeniach zmieniono warunki nadawania medalu, określając, że Złoty lub Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” nadaje się żołnierzom w czynnej służbie wojskowej, którzy nienagannie przesłużyli w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej:

  • dwadzieścia pięć lat (Złoty),
  • piętnaście lat (Srebrny).

Mógł on być nadany również pracownikom cywilnym, którzy nienagannie przepracowali w służbie Sił Zbrojnych PRL dwadzieścia pięć lub piętnaście lat. Z dniem ogłoszenia tej ustawy (29 lutego 1960), nadawanie Brązowego Medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” uznano za zakończone[3][4].

1968-1995[edytuj | edytuj kod]

Ustawą z 15 lipca 1968 uznano za zakończone nadawanie dotychczasowego Medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” oraz na nowo ustanowiono Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” jako zaszczytne wyróżnienie za długoletnią służbę w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, tym razem nadawane przez Ministra Obrony Narodowej. Medal ten ponownie dzielił się na trzy stopnie: Złoty, Srebrny i Brązowy. Nadawany był żołnierzom zawodowym, którzy nienagannie przesłużyli w Siłach Zbrojnych:

  • dwadzieścia lat (Złoty),
  • dziesięć lat (Srebrny),
  • pięć lat (Brązowy).

Medal mógł być nadawany również pracownikom cywilnym, którzy nienagannie przepracowali w Siłach Zbrojnych odpowiednią liczbę lat.

Zasady nadawania – obecnie[edytuj | edytuj kod]

Po raz kolejny medal ten został ustanowiony ustawą z 14 grudnia 1995[5], która uchyliła poprzednio obowiązująca ustawę z 1968. Według obecnie obowiązującej ustawy, Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” jest zaszczytnym wyróżnieniem za długoletnią wzorową służbę lub pracę w SZ RP. Zachowano podział na trzy stopnie: Złoty, Srebrny i Brązowy. Medal nadaje Minister Obrony Narodowej z okazji Święta Wojska Polskiego. Medal tego samego stopnia może być nadany tej samej osobie tylko jeden raz.

Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” może być nadany żołnierzowi zawodowemu lub pracownikowi wojska, który wzorowo przesłużył w zawodowej służbie wojskowej lub przepracował w SZ PRL i SZ RP odpowiednio co najmniej:

  • dwadzieścia pięć lat (złoty),
  • piętnaście lat (srebrny),
  • pięć lat (brązowy).

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaką medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”, określoną początkowo rozporządzeniem Rady Ministrów z 11 sierpnia 1951, był okrągły wieniec laurowy o średnicy 34 mm, na który nałożone są dwa skrzyżowane miecze, zwrócone ostrzami ku górze, wystające poza krawędź wieńca. W środku wieńca znajduje się okrągła tarcza, czerwono emaliowana, o średnicy 16 mm (następnie 15 mm), z nałożonym na nią srebrzonym orłem bez korony. Tarcza umieszczona jest w biało emaliowanym otoku. Na otoku znajduje się napis: SIŁY ZBROJNE W SŁUŻBIE OJCZYZNY. W dolnej części wieńca znajdowała się mała owalna czerwono emaliowana tarcza z umieszczoną cyfrą rzymską liczby lat służby, za którą został nadany. Wieniec, miecze, obramowania i napisy są złocone, srebrzone lub brązowe w zależności od stopnia medalu. Rewers jest gładki.

Mimo kolejnych zmian medalu, sama odznaka nie uległa znaczącym zmianom. Od 1960 średnicę tarczy z orłem określono na 15 mm. Według przepisów z 1995, oznaka jest opisana w taki sam sposób, z tym, że na tarczy jest umieszczony srebrzony orzeł według wzoru godła Polski (w koronie). Brak jest ponadto małej tarczy z cyfrą rzymską oznaczająca ilość lat służby.

Wstążka medalu nie ulegała zmianom; jest czerwona, szerokości 35 mm, z dwoma białymi pionowymi paskami szerokości 2 mm po bokach z każdej strony wstążki.

Medal noszono na lewej piersi, w kolejności po Medalu „Za Ofiarność i Odwagę”. Po 1992, medal ten nosi się po odznaczeniach państwowych tworzących aktualny system odznaczeń, a przed Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”[6].

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 26 maja 1951 r. o medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Dz.U. z 1951 r. nr 33, poz. 256)
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 1951 r. – Statut medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Dz.U. z 1951 r. nr 44, poz. 329)
  3. Ustawa z dnia 15 lipca 1968 r. o medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Dz.U. z 1968 r. nr 25, poz. 165)
  4. Zarządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 1968 r. w sprawie zasad i trybu nadawania medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (M.P. z 1968 r. nr 33, poz. 223)
  5. Ustawa z dnia 14 grudnia 1995 r. o ustanowieniu medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Dz.U. z 1996 r. nr 32, poz. 140)
  6. Rozporządzenie Ministra Oborny Narodowej z dnia 7 sierpnia 1996 r. w sprawie wykonania ustawy o ustanowieniu Medalu „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Dz.U. z 1996 r. nr 101, poz. 467)

© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.