Ludwik Franciszek Boufflers

Louis-François de Boufflers (rycina C.A. Duflos)

Louis-François de Boufflers (ur. 10 stycznia 1644 w Cagny, zm. 22 sierpnia 1711 w Fontainebleau) – diuk de Boufflers, hrabia de Cagny, marszałek Francji, jeden z wodzów Ludwika XIV.

Służbę wojskową rozpoczął w roku 1663, będąc w 1669 pułkownikiem dragonów. Pod wodzą marszałka François de Créquy brał udział w zdobyciu Lotaryngii. Później służył pod dowództwem Turenne'a w wojskach sprzymierzonej Holandii. Wyróżniał się zarówno dzielnością, jak i talentami wojskowymi. Uczestniczył też w działaniach Turenne'a na terenie Alzacji. Po jego niespodziewanej śmierci w bitwie pod Nieder Sasbach (1675), dowodził strażą tylną wycofującej się armii francuskiej. Był już wtedy wyższym dowódcą w randze brygadiera, a w 1677 został generałem.

Następnie odbywał kolejne kampanie wojenne awansując coraz wyżej – w 1681 był już generałem lejtnantem. Dowodził francuską armią nad Mozelą, która rozpoczęła tzw. wojnę palatynacką serią zwycięstw (m.in. pod Cochem). Prowadził korpusy nad Sambrę, w 1690 wsparł swymi siłami armię marszałka Luxembourga przed bitwą pod Fleurus.

W 1691 działał jako generał lejtnant pod osobistym dowództwem króla-słońce Ludwika XIV. Odniósł ranę podczas blokady Mons, wraz z królem obecny był przy oblężeniu Namur w 1692, uczestniczył także w bitwie pod Steenkerke. W uznaniu dotychczasowych zasług został w 1693 mianowany marszałkiem Francji, a w 1694 otrzymał tytuł książęcy.

W 1694 mianowano go gubernatorem Flandrii i miasta Lille. Zręcznym manewrem wprowadził swe wojska do twierdzy Namur w 1695, a poddał się oblegającym dopiero wtedy, gdy stracił 2/3 z 13 tysięcy żołnierzy. Aktywnie uczestniczył w negocjacjach, które doprowadziły do zawarcia pokoju w Rijswijk. Podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, gdy twierdzy Lille zagroziło oblężenie przez alianckie wojska księcia Marlborougha i Eugeniusza Sabaudzkiego, został wyznaczony dowódcą jej garnizonu, stawiając armii sprzymierzonych opór przez 3 miesiące. W drodze wyjątku zwycięzcy uznali podyktowane przez niego warunki kapitulacji.

Za to dokonanie został przez monarchę wysoko nagrodzony i uhonorowany. W roku 1708 został parem Francji. W roku 1709, gdy Francji ponownie zagroziła inwazja wojsk sprzymierzonych, zaproponował swój udział zgadzając się służyć pod komendą młodszego rangą de Villarsa i wraz z nim dowodził w bitwie pod Malplaquet. Po odniesieniu przez niego rany, przejął naczelne dowództwo i z pola bitwy dokonał uporządkowanego odwrotu wojsk francuskich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.