Louise Glück

Louise Glück
Ilustracja
Louise Glück (około 1977)
Imię i nazwisko Louise Elisabeth Glück
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1943
Nowy Jork
Narodowość amerykańska
Język angielski
Alma Mater Uniwersytet Columbia
Dziedzina sztuki poezja (nie uzyskała tytułu)
Ważne dzieła
Nagrody
Nobel prize medal.svg Nagroda Nobla w dziedzinie literatury (2020)
National Book Award (2014)
Nagroda Pulitzera w dziedzinie poezji (1993)

Louise Elisabeth Glück (ur. 22 kwietnia 1943 w Nowym Jorku) – amerykańska poetka i eseistka. Laureatka Nagrody Pulitzera w dziedzinie poezji w roku 1993, Nagrody Bollingena w roku 2001, amerykańskiej National Book Award w roku 2014 oraz literackiej Nagrody Nobla w roku 2020[1][2].

Od września 2004 roku writer in residence i wykładowczyni na Yale University[3][4].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Nowym Jorku i wychowała na Long Island jako druga z trzech córek Daniela i Beatrice (z domu Grosby). Matka Glück miała rosyjsko-żydowskie pochodzenie, a jej dziadkowie ze strony ojca, węgierscy Żydzi, wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, gdzie ostatecznie byli właścicielami sklepu spożywczego w Nowym Jorku. Jej ojciec był przedsiębiorcą, matka zajmowała się domem. Przed jej urodzeniem zmarła jej starsza siostra, której brak był odczuwalny dla przyszłej Noblistki[5][6].

Uczęszczała do Sarah Lawrence College, a następnie w latach 1963–1965 na nowojorski Uniwersytet Columbia[7][8]. Dwukrotnie zamężna: z Charlesem Hertzem (1967) oraz Johnem Dracowem (1977), oba małżeństwa zakończyły się rozwodami[6].

Jej debiutanckim tomem poetyckim był Firstborn z 1968 roku, w którym użyła wielu person wypowiadających się w pierwszej osobie[9][10].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Glück jest autorką wielu książek poetyckich. Jej prace były wielokrotnie doceniane przez krytyków, obok Nagrody Pulitzera w dziedzinie poezji[11] (1993), Nagrody Bollingena (2001)[12] i amerykańskiej National Book Award (2014)[13] otrzymała m.in. nagrodę książkową Los Angeles Timesa (2012)[14] oraz Nagrodę Tranströmera (2020)[15].

Wiersze Glück rzadko zawierają rymy, wiele z nich opiera się na powtórzeniach, dominuje tryb pierwszoosobowy. Tematyka poezji Glück często inspirowana jest wydarzeniami z jej życia osobistego. Poetka koncentruje się na traumie, wielokrotnie pisała o śmierci, stracie, odrzuceniu, niepowodzeniach w związkach oraz próbach uzdrowienia i odnowy[16].

Na język polski poezję Louise Glück przekładała Julia Hartwig. Trzy wiersze („Eros”, „Czas” i „Baśń”) znalazły się w tomie pt. Dzikie brzoskwinie. Antologia poetek amerykańskich[17], jednakże lwia część twórczości poetki nie jest dostępna w języku polskim.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Zbiory poetyckie[edytuj | edytuj kod]

Wydania broszurowe[edytuj | edytuj kod]

Zbiory prozy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Dereszyński, Literacki Nobel 2020 dla Louise Glück za „niepowtarzalny poetycki głos, który z surowym pięknem czyni indywidualną egzystencję uniwersalną”, Polska Times, 8 października 2020 [dostęp 2020-10-08] (pol.).
  2. Louise Glück, Poetry Foundation, 7 października 2020 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  3. Louise Glück | English, english.yale.edu [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  4. Poet Laureate Louise Glück to Be Writer-in-Residence at Yale, YaleNews, 10 lutego 2004 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  5. Dan Chiasson, The Body Artist, The New Yorker, 5 listopada 2012 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  6. a b Glück, Louise 1943–, www.encyclopedia.com [dostęp 2020-10-08].
  7. Poetry Foundation, Louise Glück, Poetry Foundation, 7 października 2020 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  8. Eric L. Haralson, Encyclopedia of American Poetry: The Twentieth Century, Routledge, 21 stycznia 2014, ISBN 978-1-317-76322-2 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  9. Louise Glück, Poetry Foundation, 7 października 2020 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  10. Louise Gluck, Encyclopedia Britannica [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  11. www.pulitzer.org/winners/louise-gluck, www.pulitzer.org [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  12. Louise Gluck Wins Bollingen Prize in Poetry, YaleNews, 20 lutego 2001 [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  13. National Book Awards 2014, National Book Foundation [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  14. h, BookPrizes by Award, Festival of Books [dostęp 2020-10-08] (ang.).
  15. Jenny Berggren, Poeten Louise Glück får Tranströmerpriset 2020, „SVT Nyheter”, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-10-08] (szw.).
  16. Reena Sastri, The Poetry of Louise Glück: A Thematic Introduction (review), „Modernism/modernity”, 15 (3), 2008, s. 583–585, DOI10.1353/mod.0.0017, ISSN 1080-6601 [dostęp 2020-10-08].
  17. Dzikie brzoskwinie - spis treści, Onet Kultura, 18 kwietnia 2003 [dostęp 2020-10-08] (pol.).

© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.