Kunegunda Luksemburska

Święta
Kunegunda
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 975
Luksemburg
Data i miejsce śmierci 3 marca 1033
Kaufungen
Czczona przez Kościół katolicki
Kanonizacja 29 marca 1200
Rzym
przez Innocentego III
Wspomnienie 3 marca
Atrybuty rozżarzony lemiesz, kościół
Patronka Luksemburga
Szczególne miejsca kultu Katedra w Bambergu
podpis

Kunegunda Luksemburska, Święta Kunegunda (ur. ok. 975 w Luksemburgu, zm. 3 marca 1033 w Kaufungen) – święta katolicka, królowa Niemiec, a następnie cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego, żona cesarza św. Henryka II, córka Zygfryda I, hrabiego Luksemburga, i Jadwigi, córki Ebercharda IV z Nordgau.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ślub z późniejszym cesarzem Henrykiem (6 maja 97313 lipca 1024), wówczas księciem Bawarii, odbył się w 998 lub 1000 r. Henryk był synem księcia bawarskiego Henryka II Kłótnika i Gizeli, córki Konrada Spokojnego, króla Burgundii. Henryk i Kunegunda nie mieli razem dzieci, ale tworzyli zgodne i szczęśliwe małżeństwo. Żyli razem w ślubach czystości, ale Kunegundy nie ominęło oskarżenie o cudzołóstwo, od którego cesarzowa uwolniła się przez poddanie się sądowi bożemu.

Kunegunda brała aktywny udział w życiu politycznym kraju, wspierała męża w jego działaniach i uczestniczyła w posiedzeniach rady cesarskiej. 14 lutego 1014 r. została koronowana w Rzymie na cesarzową przez papieża Benedykta VIII. Po śmierci męża w 1024 r. została regentką królestwa (razem ze swoim bratem, Henrykiem) i trzymała pieczę nad insygniami koronacyjnymi, które następnie przekazała wybranemu na króla Konradowi II.

Ostatnie lata życia Kunegunda spędziła w ufundowanym przez siebie klasztorze benedyktyńskim w Kaufungen[1]. Habit mnisi przywdziała w 1025 r. Zmarła tam w 1033 r.[2]. Została pochowana obok swojego męża w Katedrze w Bambergu.

W bulli papieskiej przywołana jest legenda o tym, jak cesarzowa zasnęła i została przeniesiona do łóżka. Jej dwórka również przysnęła, a od trzymanej w jej dłoni świecy zajęło się łóżko Kunegundy. Ogień obudził cesarzową i jej dwórkę i zniknął, kiedy Kunegunda uczyniła znak krzyża.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Proces kanonizacyjny Kunegundy Luksemburskiej został wdrożony za pontyfikatu Celestyna III. Została kanonizowana 29 marca 1200 r. przez papieża Innocentego III.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim św. Kunegundy obchodzone jest 3 marca.

W ikonografii przedstawiana jest najczęściej z mężem - św. Henrykiem, podczas próby wierności małżeńskiej, często z rozżarzonym lemieszem pługa w ręku. Przedstawia się ją także w habicie zakonnym trzymającą w ręku kościół.

Jest patronką Luksemburga, diecezji Bambergu i Niemiec.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. fundacja klasztoru wynikała ze ślubu jaki cesarzowa złożyła podczas choroby w kwietniu 1017 r.
  2. niektóre źródła umieszczają jej śmierć w 1039 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Teofano
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
1014-1024
Królowa Niemiec
1002-1024
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Gizela Szwabska

© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.