Krzysztof Leski

Krzysztof Leski
Ilustracja
Krzysztof Leski (2007)
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1959
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 2020
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Krzysztof Leski (ur. 9 stycznia 1959 w Warszawie, zm. 1 stycznia 2020 tamże[1][2]) – polski dziennikarz prasowy, telewizyjny i radiowy, w latach 1989–1991 dziennikarz dziennika „Gazeta Wyborcza”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Krzysztofa Leskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Syn Kazimierza Leskiego[3] i Elżbiety Pleszczyńskiej[4].

W 1985 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, w latach 1984–1989 studiował też na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego[5].

Karierę dziennikarską rozpoczął w latach 1980–1981 jako publicysta prasy wydawanej przez Niezależne Zrzeszenie Studentów i redaktor naczelny Biuletynu Informacyjnego NZS na PW. W 1981 jako reporter Agencji Solidarność relacjonował m.in. obrady Krajowej Komisji Porozumiewawczej oraz jej prezydium. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany[5]. Po zwolnieniu dołączył do redakcji „Tygodnika Mazowsze”, w którym pisał pod pseudonimem K. Pajka[6].

W latach 1989–1991 był reporterem i korespondentem „Gazety Wyborczej”. Od 1990 do 2001 współpracował z TVP[5], w której prowadził szereg programów, m.in. Tylko w jedynce, Spięcie, Klub Dwójki i Wiadomości. W Programie Trzecim Polskiego Radia od 1991 do 1998 był stałym komentatorem wydarzeń politycznych. Od 1991 pracował też jako korespondent „The Daily Telegraph” i BBC World Service. Od 1989 do 1996 wydawał „Gazetę. Prawiedziennik Polskiego Echa”, publikację przeznaczoną dla emigrantów, informującą o wydarzeniach społecznych i politycznych w kraju. W latach 90. współpracował z różnymi mediami lokalnymi, przez rok był też związany z „Expressem Wieczornym”. Publikował też artykuły i felietony m.in. w „Kulisach”, „Wprost”, „Polityce” czy „Press”.

Od 2006 do 2007 ponownie związany z Telewizją Polską jako reporter Kuriera 3 oraz prezenter programu 30 minut bazującego na dziennikarstwie śledczym. Od września 2008 do lutego 2009 prowadził w Programie Pierwszym PR wieczorny magazyn Polska i Świat. Był również aktywnym blogerem na platformie Salon24.

W 2011, za wybitne zasługi dla rozwoju niezależnego dziennikarstwa, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, wolności słowa i wolnych mediów, został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

W 2017 odmówił przyjęcia Krzyża Wolności i Solidarności w związku z niezaproszeniem go na uroczystość w Pałacu Prezydenckim, oświadczając, że pan prezydent Andrzej Duda dzieli (...) na lepszy i gorszy sort nawet tych, których nagradza medalami[8].

Został zamordowany przez współlokatora w wynajmowanym przez siebie mieszkaniu w Warszawie, według relacji sprawcy w noc sylwestrową z 31 grudnia 2019 na 1 stycznia 2020 roku[1]. Ciało zostało odnalezione 6 stycznia. Sprawca oddał się 6 stycznia w ręce policji i przyznał do zabójstwa[1].

Pochowany został 17 stycznia 2020 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[9].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Coś. Rzecz o Okrągłym Stole (II obieg wydawniczy; In Plus 1989);
  • Solidarność w podziemiu (wspólnie z Jerzym Holzerem; Wydawnictwo Łódzkie 1990, ISBN 83-218-0781-X; seria: Historia Polityczna PeeReLu);
  • Politycy nie interesują się już polityką w: Jan Osiecki, Polaków rozmowy o polityce (Wydawnictwo Prószyński i S-ka 2010, ISBN 978-83-764846-9-3).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kamil Siałkowski: Są zarzuty dla 34-latka, podejrzanego o zabójstwo Krzysztofa Leskiego. Prokuratura o szczegółach morderstwa. warszawa.wyborcza.pl, 2020-01-07. [dostęp 8 stycznia 2020].
  2. Pogrzeb Krzysztofa Leskiego. fakty.interia.pl, 2020-01-17. [dostęp 2020-01-17].
  3. Kismet, rodzina, polemika. krzysztofleski.salon24.pl, 16 października 2007. [dostęp 17 maja 2011].
  4. Sześciolatki będą krócej dziećmi. rp.pl, 18 marca 2009. [dostęp 17 maja 2011].
  5. a b c Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2020-01-09].
  6. Leski, Krzysztof. wyborcza.pl, 28 listopada 2006. [dostęp 17 maja 2011].
  7. M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 624.
  8. Kolejna zasłużona osoba nie chce odznaczenia od Dudy. „Dzieli na lepszy i gorszy sort nawet tych, których nagradza”. natemat.pl, 31 maja 2017. [dostęp 14 stycznia 2019].
  9. Pogrzeb Krzysztofa Leskiego. Dziennikarz spoczął na Powązkach Wojskowych. dziennik.pl. [dostęp 2020-01-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.