Jean-Paul Belmondo

Jean-Paul Belmondo
Ilustracja
Jean-Paul Belmondo (1960)
Imię i nazwisko Jean-Paul Charles Belmondo
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1933
Neuilly-sur-Seine
Zawód aktor, producent filmowy
Współmałżonek Elodie Constantin
(1953–1965; rozwód)
Natty Tardivel
(2002–2008; rozwód)
Lata aktywności od 1953
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

Jean-Paul Charles Belmondo (ur. 9 kwietnia 1933 w Neuilly-sur-Seine) – francuski aktor i producent filmowy[1]. Jedna z twarzy Nowej fali francuskiej. Najbardziej znany z ról w filmach Do utraty tchu (1960), Szpicel (1962), Szalony Piotruś (1965) i Podróż rozpieszczonego dziecka (1988)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Neuilly-sur-Seine[3], w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine jako syn paryskiego rzeźbiarza Pied-Noir Paula Belmondo (1898-1982), urodzonego w Algierii, którego rodzice pochodzili z Sycylii i Piemontu[4] i tancerki Sarah Rainaud-Richard (1901-1997). Ma starszego brata - Alaina (ur. 1931). Jako dziecko chciał być klownem[5]. W młodości nie był dobrym uczniem w szkole, ale rozwinął wielką pasję do boksu i piłki nożnej.

10 maja 1949 roku w Paryżu brał udział w zawodach boksu amatorskiego, gdzie w jednej rundzie znokautował René Desmaraisa. W latach 1949-50 odniósł trzy w sezonie pucharowe zwycięstwa[6]. W swojej bokserskiej karierze stoczył na zawodowym ringu dwie walki[7].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W wieku 17 lat zaczął grać na scenie. W 1954 roku studiował w szkole sztuk dramatycznych Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD) w Paryżu[8]. Od roku 1955 rozpoczął karierę filmową, grając drobne role, w tym w filmie krótkometrażowym Molière (1956) i komedii Pieszo, konno i wozem (À pied, à cheval et en voiture, 1957). Na planie komedii Bądź piękna i milcz (Sois belle et tais-toi, 1958) w roli Pierrota poznał Alaina Delona, z którym zagrał jeszcze w następnych czterech innych obrazach – Sławne miłości (Amours célèbres, 1961), Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il?, 1966), Borsalino (1970) i Dziewczyna dla dwóch (Une chance sur deux, 1998)[9].

Jednak dopiero rola Michela Poiccarda / Laszlo Kovacsa w Jeana-Luca Godarda Do utraty tchu (À bout de souffle, 1960) przyniosła mu sławę i stała się jedną z kluczowych postaci Nowej fali francuskiej[10]. W komedii Skórka z banana (Peau de banane, 1963) u boku Jeana-Pierre'a Marielle wystąpił jako Michel Pollard Thibault, były mąż Jeanne Moreau.

W wieku trzydziestu lat wydał autobiografię 30 lat, 25 filmów, choć grał w nich zaledwie od sześciu lat. Filmy przyniosły mu sławę i pieniądze, lecz jego pasją pozostał teatr.

W 1986 otrzymał Order Narodowy Zasługi, 1994 Order Komandora (Commandeur)[11], w 1991 został odznaczony Orderem Narodowej Legii Honorowej[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

4 grudnia 1953 roku poślubił Elodie Constantin, z którą miał trójkę dzieci: córki - Patricie (ur. 1953, zm. 1993)[13] i Florence (ur. 1960) oraz syna Paula Alexandre (ur. 23 kwietnia 1963)[14], który został kierowcą wyścigowym. Jednak 29 września 1966 doszło do rozwodu. Związany był z Ursulą Andress (1965-72) i Laurą Antonelli (1972-80). 29 grudnia 2002 roku ożenił się z Natty Tardivel, z którą ma córkę Stellę (ur. 13 sierpnia 2003). W 2008 roku rozwiódł się[15].

22 sierpnia 2001 roku, wyszedł z paryskiego szpitala, w którym przebył dwa tygodnie z powodu udaru mózgu.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Jean-Paul Belmondo (2013)
  • 2009: Un homme et son chien jako Charles
  • 2000: Moja krew (L'Aîné des Ferchaux) jako Paul Ferchaux
  • 2000: Amazonka (Amazone) jako Edouard
  • 2000: Aktorzy (Les Acteurs) jako on sam
  • 1999: Być może (Peut-être) jako Ako
  • 1998: Dziewczyna dla dwóch (Une chance sur deux) jako Léo Brassac
  • 1996: Désiré jako Désiré
  • 1995: Sto i jedna noc (Les Cent et une nuits) jako Profesor Bébel
  • 1995: Nędznicy (Les Misérables) jako Henri Fortin/Jean Valjean/Roger Fortin
  • 1992: Obrońca (L'Inconnu dans la maison) jako Loursat
  • 1988: Podróż rozpieszczonego dziecka (Itinéraire d'un enfant gâté) jako Sam Lion
  • 1987: W imię przyjaźni (Le Solitaire) jako Stan Jalard
  • 1985: Skok (Hold-Up) jako Grimm
  • 1984: Złoto dla pazernych (Les Morfalous) jako Pierre Augagneur
  • 1984: Wesołych Świąt (Joyeuses Pâques) jako Stephane Margelle
  • 1983: Raptus (Le Marginal) jako komisarz Phil Jordan
  • 1982: As nad asy (L'As des as) jako Jo Cavalier
  • 1981: Zawodowiec (Le Professionnel) jako Josselin Beaumont (Joss)
  • 1979: Glina czy łajdak (Flic ou voyou) jako Antonio Cerutti/Stanislas Borovitz
  • 1979: Błazen (Le Guignolo) jako Alexandre Dupré
  • 1977: Dubler (L'Animal) jako Mike Gaucher i Bruno Ferrari
  • 1976: L'Alpagueur jako Roger Pilard
  • 1976: Ciało mojego wroga (Le Corps de mon ennemi) jako François Leclercq
  • 1975: Niepoprawny (L'Incorrigible) jako Victor Vauthier
  • 1975: Strach nad miastem (Peur sur la ville) jako Komisarz Jean Letellier
  • 1974: Stavisky... jako Serge Alexandre Stavisky
  • 1973: L'Héritier jako Barthelemy Cordell
  • 1973: Le Magnifique jako Bob Saint-Clair/François Merlin
  • 1972: La Scoumoune jako Roberto Borgo
  • 1972: Doktor Popaul (Docteur Popaul) jako Dr. Paul Simay
  • 1971: Cenny łup (Le Casse) jako Azad
  • 1971: Małżonkowie roku drugiego (Les Mariés de l'an II) jako Nicolas Philibert
  • 1970: Borsalino jako Francois Capella
  • 1969: Mężczyzna, który mi się podoba (Un homme qui me plaît) jako Henri
  • 1969: Syrena z Missisipi (La Sirène du Mississippi) jako Louis Mahé
  • 1969: Mózg (Le Cerveau) jako Arthur Lespinasse
  • 1968: Człowiek w pięknym krawacie (Ho!) jako François Holin (Ho)
  • 1967: Casino Royale jako francuski legionista
  • 1967: Życie złodzieja (Le Voleur) jako Georges Randal
  • 1966: Kochany łobuz (Tendre voyou) jako Tony Marechal
  • 1966: Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il?) jako Pierreflot/Y. Morandat
  • 1965: Par un beau matin d'été jako Francis
  • 1965: Człowiek z Hongkongu (Les Tribulations d'un chinois en Chine) jako Arthur Lempereur
  • 1965: Szalony Piotruś (Pierrot le fou) jako Ferdinand Griffon zwany Piotrusiem
  • 1964: 100 tysięcy dolarów w słońcu (Cent mille dollars au soleil) jako Rocco
  • 1964: Weekend w Zuydcoote (Week-end a Zuydcoote) jako Julien Maillat
  • 1964: Échappement libre jako David Ladislas
  • 1964: Człowiek z Rio (L'Homme de Rio) jako Adrien Dufourquet
  • 1964: Polowanie na mężczyznę (La Chasse à l'homme) jako Fernand
  • 1963: Le Doulos jako Silien
  • 1963: Dragées au poivre jako Raymond
  • 1963: Młodszy Ferchau (L'Aîné des Ferchaux) jako Michel Maudet
  • 1963: Peau de banane jako Michel
  • 1963: Wzburzone morze (Mare matto) jako Il Livornese
  • 1962: Małpa w zimie (Un singe en hiver) jako Gabriel Fouquet
  • 1962: Il Giorno più corto
  • 1962: Cartouche-zbójca (Cartouche) jako Louis-Dominique Bourguignon alias Cartouche
  • 1961: Un nommé La Rocca jako Roberto La Rocca
  • 1961: Ksiądz Leon Morin (Léon Morin, prêtre) jako Leon Morin
  • 1961: Kobieta jest kobietą (Une Femme est une femme) jako Alfred Lubitsch
  • 1961: Syn marnotrawny (La Viaccia) jako Amerigo
  • 1961: Sławne miłości (Amours célèbres) jako Lauzun
  • 1960: La Française et l'amour jako Gilles
  • 1960: Les Distractions jako Paul
  • 1960: Charlotte et son jules jako Jean
  • 1960: Ryzykanci (Classe tous risques) jako Eric Stark
  • 1960: List nowicjuszki (Lettere di una novizia) jako Giuliano Verdi
  • 1960: Matka i córka (La Ciociara) jako Michele
  • 1960: Do utraty tchu (À bout de souffle) jako Michel Poiccard alias Laszlo Kovacs
  • 1960: Moderato Cantabile jako Chauvin
  • 1959: Ein Engel auf Erden jako Michel Barrot
  • 1959: Les Trois mousquetaires jako D'Artagnan
  • 1959: Na dwa spusty (À double tour) jako Laszlo Kovacs
  • 1958: Bądź piękna i milcz (Sois belle et tais-toi) jako Pierrot
  • 1958: Un drôle de dimanche jako Patrick
  • 1958: Les Copains du dimanche jako Trebois
  • 1958: Oszuści (Les Tricheurs) jako Lou
  • 1957: À pied, à cheval et en voiture jako Venin
  • 1956: Molière jako Le Merluche

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jean-Paul Belmondo - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2017-08-02].
  2. Jean-Paul Belmondo (port.). AdoroCinema. [dostęp 2017-08-02].
  3. Personalidade: Jean-Paul Belmondo (França) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-08-02].
  4. Paul Belmondo (1898-1982) (ang.). Find a Grave. [dostęp 2017-08-02].
  5. Jean-Paul Belmondo: Les 400 coups de Bébel (fr.). France Dimanche. [dostęp 2017-08-02].
  6. Matt Breslin - Amateur Boxing Record. Boxing-Scoop.com. [dostęp 2017-08-02].
  7. Artista Jean-Paul Belmondo (9 de Abril de 1933) (port.). Filmow. [dostęp 2017-08-02].
  8. Jean-Paul Belmondo (fr.). AlloCiné. [dostęp 2017-08-02].
  9. Jean-Paul Belmondo (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-08-02].
  10. Jean-Paul Belmondo (ang.). Listal. [dostęp 2017-08-02].
  11. Décret du 14 mai 1994 portant promotion et nomination (fr.). JORF 1994. [dostęp 2017-08-02].
  12. Décret du 6 avril 2007 portant promotion (fr.). JORF 2007. [dostęp 2017-08-02].
  13. Patricia Belmondo w bazie IMDb (ang.)
  14. Paul Belmondo w bazie IMDb (ang.)
  15. Natty Belmondo w bazie IMDb (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.