Ghasem Solejmani

Ghasem Solejmani
قاسم سلیمانی
Generał Cień
Ilustracja
Ghasem Solejmani (2019)
Sarlashgar Sarlashgar
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1957
Rabor, Iran
Data i miejsce śmierci 3 stycznia 2020
Bagdad
Przebieg służby
Lata służby 1979–2020
Siły zbrojne Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Jednostki Siły Ghods
Stanowiska dowódca Sił Ghods
Główne wojny i bitwy wojna iracko-irańska;
wojna domowa w Syrii

Walka z Państwem Islamskim

Odznaczenia
Order Zulfaghara (Islamska Republika Iranu) Order Zwycięstwa I klasy (Iran) Order Zwycięstwa II klasy (Iran) Order Zwycięstwa III klasy (Iran)

Ghasem Solejmani (pers. ‏قاسم سلیمانی‎; ur. 11 marca 1957 w Raborze, zm. 3 stycznia 2020 w Bagdadzie) – irański generał major (Sarlashgar), dowódca sił Ghods, jednostki specjalnej w strukturach Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, zabity w amerykańskim ataku powietrznym w Bagdadzie[1]. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała porucznika (Spahbod).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ubogiej rodzinie chłopskiej we wschodnim Iranie[2]. Gdy był dzieckiem, jego ojciec zaciągnął kredyt na zakup ziemi w ramach białej rewolucji i nie był w stanie go spłacać. Aby pomóc rodzinie, Solejmani w wieku trzynastu lat opuścił dom i podjął pracę na budowie. Ukończył szkołę średnią, a następnie pracował w wydziale wodnym w urzędzie miasta w Kermanie. Po rewolucji islamskiej w Iranie w 1979 wstąpił do Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej[2]. Najprawdopodobniej nie ukończył szkoły wojskowej, a jedynie przeszedł 45-dniowe szkolenie[2].

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Krótko po wstąpieniu do korpusu brał udział w tłumieniu powstania Kurdów w północnym Iranie[2]. Następnie walczył w wojnie iracko-irańskiej, podczas której wyróżnił się odwagą[2]. Mimo braku wykształcenia i doświadczenia wojskowego powierzono mu dowodzenie brygadą[3], zaś najpóźniej w 1987 był już dowódcą[2] 41 dywizji Sar Allah[4]. Brał udział w oblężeniu Basry (operacja Karbala 5)[5] i w organizacji oddziałów partyzanckich na tyłach wojsk irackich[4]. Nawiązał wówczas kontakty z przywódcami irackich Kurdów oraz z Organizacją Badr, zbrojną formacją przy emigracyjnej irackiej Najwyższej Radzie Rewolucji Islamskiej w Iraku[4]. W 1991, gdy w Iraku wybuchło powstanie szyickie, Organizacja Badr wsparła walczących szyitów; prowadzone przez nią operacje planował m.in. Solejmani[4]; Iran oficjalnie nie zaangażował się w pomoc powstańcom[6].

Po stłumieniu powstania w Iraku na czele swojej dywizji zwalczał gangi przemytników narkotyków działające na wschodniej granicy Iranu, w Kermanie, Chorasanie oraz Sistanie i Beludżystanie[4]. Prawdopodobnie dowodził kilkusetosobowym oddziałem irańskim walczącym po stronie Bośniaków podczas wojny w Bośni[3].

Dowódca sił Ghods[edytuj | edytuj kod]

W 1997[7] Ghasem Solejmani został mianowany dowódcą sił Ghods. Znacząco rozbudował jej siły (łącznie brygada liczy od 10 do 20 tys. członków; w początkowej fazie istnienia tylko 2–5 tys.[8]). Jako dowódca tejże formacji organizował zamachy w Tajlandii, Nowym Delhi, Lagos i Nairobi, zaś w 2011 bez powodzenia próbował zorganizować zamach na ambasadora Arabii Saudyjskiej w Stanach Zjednoczonych Adila al-Dżubajra. Zacieśnił związki jednostki z Hezbollahem i jego dowódcą Hasanem Nasr Allahem; żołnierze brygady skierowani przez Solejmaniego pomagali w szkoleniu bojowników Hezbollahu i planowaniu jego działań partyzanckich[2]. Dowodzona przez Solejmaniego formacja nawiązała również podobne kontakty z Hamasem[2]. Organizował działania sabotażowe i ataki na żołnierzy amerykańskich w Iraku po obaleniu rządów Saddama Husajna w 2003; dokonywali ich bezpośrednio żołnierze Ghods oraz wspierana przez nich organizacja Badr[2]. Solejmani utrzymywał również kontakty z czołowymi irackimi politykami szyickimi[2]. Za sprawą zaangażowania wojskowego sił Ghods i jej dowódcy Iran zyskał znaczne wpływy w Iraku[9]. Solejmani odegrał decydującą rolę w procesie, który doprowadził do mianowania Nuriego al-Malikiego na premiera Iraku w 2006[2].

W 1999, podczas antyrządowych protestów studenckich w Iranie, był jednym z sygnatariuszy listu dwudziestu czołowych oficerów Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej[10] domagających się pacyfikacji protestów. W przeciwnym razie wojsko groziło przeprowadzeniem zamachu stanu i odsunięciem prezydenta Mohammada Chatamiego. Protesty zostały stłumione[2].

Po wybuchu wojny domowej w Syrii udał się do Damaszku, by wspierać osłabiony rząd Baszszara al-Asada. Przejął faktyczne dowodzenie nad siłami syryjskimi oraz sprowadzonym przez niego na pomoc oddziałami Hezbollahu i milicji szyickich[3]. Według źródeł amerykańskich Iran udzielił Syrii wsparcia materialnego i wojskowego na masową skalę, do Damaszku przybyła również liczna grupa oficerów sił Ghods, którzy zaczęli prowadzić działania wojenne w całej Syrii[2]. Solejmani dowodził wspólną operacją wojsk rządowych i Hezbollahu między kwietniem a czerwcem 2013, zakończoną odbiciem z rąk Wolnej Armii Syrii miejscowości Al-Kusajr[2].

Qasem Soleimani speaking at Qom 02.jpg

Dowodził obroną Bagdadu przed wojskami Państwa Islamskiego w czerwcu 2014[11][12]. Jesienią tego samego roku brał udział w walkach z Państwem Islamskim w Kurdystanie irackim (prowincja Dijala)[12]. W marcu 2015 dowodził wojskami irackimi i milicjami szyickimi podczas operacji zakończonej odbiciem Tikritu z rąk Państwa Islamskiego[11][13]. We wrześniu 2015 brał udział w walkach o Amirli przeciwko Państwu Islamskiemu[14], następnie w październiku 2015 dowodził ofensywą, po której wyzwolona została baza lotnicza w Kuwajris Szarki[15]. Brał udział w planowaniu rosyjskiej interwencji w syryjskiej wojnie domowej[16]. W końcu listopada tego samego roku został lekko ranny podczas walk w rejonie Aleppo w Syrii. Następnie kierował operacją, w której bojownicy Hezbollahu i żołnierze syryjscy uratowali rosyjskiego pilota z zestrzelonego przez Turcję 24 listopada 2015 rosyjskiego bombowca Su-24[17]. Na początku 2016, dowodząc wszystkimi szyickimi milicjami w Syrii, nadzorował operacje sił wspierających Baszszara al-Asada w kolejnej fazie walk o Aleppo[18]. W maju i czerwcu tego samego roku był jednym z doradców irańskich wspierających wojsko irackie podczas planowania i prowadzenia operacji odbicia Al-Falludży z rąk Państwa Islamskiego[19][20]. W sierpniu media arabskie informowały o jego udziale w planowaniu operacji odbicia z rąk ISIS Mosulu[21], a następnie, w październiku, w samej bitwie o Mosul[22].

We wrześniu 2017 bezskutecznie starał się przekonać przywódców Kurdów irackich do odwołania referendum w sprawie niepodległości Kurdystanu. Gdy głosowanie odbyło się i zakończyło wynikiem za niepodległością, rząd iracki zdecydował o skierowaniu wojsk do Kirkuku. Solejmani brał udział w przygotowywaniu planu operacji, a kierowane przez niego Siły Mobilizacji Ludowej wzięły w niej czynny udział[23].

Amerykański Departament Skarbu obłożył Solejmaniego sankcjami za udział we wspieraniu rządów Baszszara al-Asada oraz za wspieranie terroryzmu[2].

Najwyższy Przywódca Iranu ajatollah Ali Chamenei wielokrotnie nazywał go publicznie „żywym męczennikiem rewolucji”[3].

Był żonaty, miał trzy córki i dwóch synów. Mieszkał w Teheranie[2].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Sulejmani zginął 3 stycznia 2020 wskutek amerykańskiego ataku z powietrza na lotnisku w Bagdadzie[1]. Atak miał miejsce podczas narastającego politycznego napięcia między USA a Iranem oraz protestów społecznych w Iraku. Wraz z irańskim generałem zginęło 8 innych osób, w tym Abu Mahdi al-Muhandis, reprezentujący szyickie Siły Mobilizacji Ludowej.

Działania USA zostały skrytykowane przez władze Syrii[24], Iraku[25] i Rosji[26], a także przez Hezbollah[27]. Poparcie dla USA ogłosił natomiast Izrael, gdzie jednocześnie ogłoszono alarm z obawy przed możliwym odwetem[28]. NATO ogłosiło zaś, że będzie „śledzić sytuację”[28].

Po jego śmierci, także Muhandisa, została ogłoszona trzydniowa żałoba narodowa w Iraku. 5 stycznia 2020 rozpoczęły się uroczystości żałobne generała w mieście Ahwaz[29][30]. 8 stycznia 2020 został pochowany w rodzinnym mieście Kerman[31].

W czerwcu 2020 r. Islamska Republika Iranu poinformowała o skazaniu na śmierć Mahmuda Musawiego Madżda, uznanego za winnego szpiegostwa na rzecz Mosadu i CIA i przekazania informacji umożliwiających przeprowadzenie zamachu na Ghasema Solejmaniego[32][33][34].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Top Iranian general killed by US in Iraq, BBC, 3 stycznia 2020 (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p The Shadow Commander, The New Yorker [dostęp 2015-12-06].
  3. a b c d Łukasz Wójcik, Generał Cień, „Polityka”, 6 stycznia 2015.
  4. a b c d e The enigma of Qasem Soleimani and his role in Iraq, Al-Monitor [dostęp 2015-12-24] (ang.).
  5. The Islamic Republic’s 13 generals.
  6. Aburish S.: Saddam Hussein. The Politics of Revenge. London: Bloomsbury, 2001, s. 310. ISBN 0-7475-4903-6.
  7. The IRGC Strategic Brain Trust. Part 1: Ghasem Soleimani and Ahmad Vahidi, FRONTLINE – Tehran Bureau [dostęp 2016-03-13].
  8. Abrahamian E., ''Historia współczesnego Iranu''. Książka i Wiedza, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-05-13597-9​, s. 226.
  9. Toby Dodge, Iraq. From War to a new Authoritarianism, London: Routledge, 2012, s. 186 (ang.).
  10. Michael Axworthy, Revolutionary Iran. A History of the Islamic Republic, wyd. Updated ed, London: Penguin Books, 2014, s. 349, ISBN 978-0-14-104623-5, OCLC 868077507.
  11. a b General Qasem Soleimani: Iran’s rising star, BBC News [dostęp 2015-12-06] (ang.).
  12. a b Saeed Kamali Dehghan, Qassem Suleimani photo makeover reveals Iran’s new publicity strategy, „The Guardian”, 14 października 2014 [dostęp 2015-12-28].
  13. Syrian Army, Hezbollah Lift ISIL’s 2.5-Year-Long Siege of Kuweires Airbase in Aleppo, en.abna24.com, 11 listopada 2015 [dostęp 2015-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-12] (ang.).
  14. Iran’s Military Mastermind Was Reportedly Present During Iraq’s Biggest Victory So Far Against ISIS, Business Insider [dostęp 2015-12-06].
  15. General Suleimani Oversees the Large-Scale Offensive in Southern Aleppo, Al-Masdar News [dostęp 2015-12-28] (ang.).
  16. How Iranian general plotted out Syrian assault in Moscow, „Reuters”, 6 października 2015 [dostęp 2015-12-16].
  17. Iran: Injured general oversaw daring rescue of downed Russian pilot, The Times of Israel [dostęp 2015-12-06].
  18. The IRGC’s involvement in the battle for Aleppo, The Long War Journal [dostęp 2016-05-12].
  19. Iranian military men playing ‘remarkable role’ in Fallujah fighting, Rudaw [dostęp 2016-06-17].
  20. Iranian Qods Force leader reportedly in Fallujah, The Long War Journal [dostęp 2016-06-17].
  21. Iran’s Qasem Soleimani back in Iraq 'for Mosul battle', rudaw.net [dostęp 2016-11-04].
  22. Arab Media: General Soleimani in Mosul Operations Room, en.farsnews.com [dostęp 2016-11-04].
  23. Fazel Hawramy, How Iran helped Baghdad seize back Kirkuk, „Al-Monitor”, 17 października 2017 [zarchiwizowane z adresu 2017-10-18].
  24. H. Zain, Syria strongly condemns US aggression, Syrian Arab News Agency, 3 stycznia 2020 (ang.).
  25. H. Zain, Iraqi Premier condemns US aggression as blatant violation of Iraqi sovereignty, Syrian Arab News Agency, 3 stycznia 2020 (ang.).
  26. Russian Foreign Ministry: Assassination of Soleimani reckless move which escalates tension in the region, Syrian Arab News Agency, 3 stycznia 2020 (ang.).
  27. Nasrallah: Fair retribution from killers of Lt.General Soleimani responsibility of all resistance fighters, Syrian Arab News Agency, 3 stycznia 2020 (ang.).
  28. a b Alarm w Izraelu po amerykańskim zamachu w Bagdadzie, NATO „śledzi sytuację”, Portal STRAJK, 3 stycznia 2020.
  29. W Iraku ogłoszono trzydniową żałobę po śmierci Solejmaniego i Muhandisa. polskieradio24.pl. [dostęp 2020-01-05].
  30. Ciało gen. Sulejmaniego przewieziono do Iranu. Powitały go tysiące żałobników. tvp.info. [dostęp 2020-01-05].
  31. Soleimani buried in hometown, hours after Iran launched missiles in revenge for his death. edition.cnn.com. [dostęp 2020-01-09].
  32. CIA, Mossad spy sentenced to death, Iran’s Judiciary spox says - IRNA English, en.irna.ir [dostęp 2020-06-11] (ang.).
  33. Szpieg CIA i Mosadu skazany na śmierć. To on zdradził miejsce pobytu Sulejmaniego - Świat - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl, wiadomosci.dziennik.pl [dostęp 2020-06-11] (pol.).
  34. Iran says it will execute man convicted of spying on Soleimani for CIA, www.yahoo.com [dostęp 2020-06-11] (ang.).
  35. عکس/ مدال های فرمانده نیروی قدس سپاه [dostęp 2020-01-04].
  36. Leader awards General Soleimani with Iran's highest military order, 11 marca 2019 [dostęp 2020-01-04].

© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.