Colin Firth

Colin Firth
Ilustracja
Colin Firth (2016)
Imię i nazwisko Colin Andrew Firth
Data i miejsce urodzenia 10 września 1960
Grayshott
Zawód aktor, scenarzysta
Współmałżonek Livia Giuggioli
(1997-2019; separacja)
Lata aktywności od 1983
Odznaczenia
Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
Strona internetowa

Colin Andrew Firth[1] (ur. 10 września 1960 w Grayshott) – brytyjski aktor filmowy i teatralny, laureat Oscara, Złotego Globu, dwóch nagród BAFTA i trzech Nagród Gildii Aktorów Ekranowych, zdobywca Pucharu Volpiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji[2]. W 2010 wcielił się w postać króla Jerzego VI w dramacie historycznym Toma Hoopera Jak zostać królem, za którą odebrał Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Grayshott w hrabstwie Hampshire w Anglii w rodzinie nauczycieli akademickich[3] jako najstarsze z trojga dzieci. Jego matka, Shirley Jean (z domu Rolles), była wykładowcą religii porównawczej w King Alfred’s College w Winchester, a jego ojciec, David Norman Lewis Firth, był wykładowcą historii u króla Alfreda i dyrektorem ds. edukacji w rządzie Nigerii[4][5]. Wychowywał się z młodszą siostrą, Kate, trenerką głosu, i młodszym bratem, Jonathanem (ur. 1967), aktorem[5]. Jego dziadkowie ze strony matki byli misjonarzami kongregacjonalistami, a dziadek ze strony ojca był anglikańskim kapłanem; wykonywali zagraniczną pracę misjonarską i oboje jego rodzice spędzili czas w Indiach.

Jako małe dziecko podróżował z rodzicami po całym świecie. Gdy miał zaledwie dwa tygodnie, jego rodzice zabrali go do Nigerii, gdzie spędził pierwsze lata życia. W 1971 rodzina przeniosła się na rok do Saint Louis w Stanach Zjednoczonych. W latach 1973-1976 uczęszczał do King Alfred’s College[6] w Winchester. W latach 1976-1978 uczył się w Barton Peveril Sixth Form College[6] w Eastleigh. Mając 10 lat uczęszczał na warsztaty teatralne. Kiedy miał 14 lat postanowił zostać profesjonalnym aktorem.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po sześciu latach nauki przeprowadził się do Londynu i dołączył do National Youth Theatre. Potem dostał pracę w dziale garderoby w Royal National Theatre. W latach 1980-1983 studiował dramat w prestiżowym Drama Centre w Londynie[6][3]. W Drama Center zwrócił na siebie uwagę grając Hamleta i został zauważony przez dramaturga Juliana Mitchella, który w 1983 obsadził go jako gejowskiego, ambitnego ucznia Guya Bennetta w przedstawieniu Inny kraj w Queens Theatre w Londynie na West Endzie[3].

Zadebiutował na kinowym ekranie w roli Tommy’ego Judda, prostego, marksistowskiego przyjaciela Guya Bennetta (w tej roli Rupert Everett) w melodramacie historycznym Inny kraj (Another Country, 1984). W telewizyjnej adaptacji powieści J. B. Priestleya Światła kabaretów (Lost Empires, 1986), która miała swoją premierę na kanale ITV, z udziałem Laurence’a Oliviera, Pameli Stephenson i Jima Cartera, wystąpił w roli Richarda Herncastle, który w 1913 dołączył do trupy swojego wujka i poznaje wciągający świat angielskiego musicalu, zanim wybuchnie I wojna światowa. W dramacie Miesiąc na wsi (A Month in the Country, 1987) u boku Kennetha Branagha zagrał weterana I wojny światowej restauratora dzieł sztuki Toma Birkina. Był tytułowym bohaterem kostiumowego dramatu Miloša Formana Valmont (1989)[7] na podstawie powieści Niebezpieczne związki. W nominowanym do nagrody jury Sundance Film Festival argentyńskim dreszczowcu psychologicznym Apartament zero (1989) zagrał paranoiczną postać mieszkającego w Buenos Aires Anglika, który przyjmuje do swego mieszkania tajemniczego współlokatora (Hart Bochner).

Alejandro Jodorowsky zaangażował go do roli w dramacie fantasy Złodziej tęczy (Wings of Fame, 1990) z Peterem O’Toole i Omarem Sharifem. Popularność wśród telewidzów zdobył rolą wyniosłego arystokraty pana Fitzwilliama Darcy’ego w serialowej adaptacji powieści Jane Austen Duma i uprzedzenie (1995) z Jennifer Ehle. Później grał drugoplanowe role w filmach takich jak uhonorowany Oscarem za najlepszy film roku Angielski pacjent (1996) z Kristin Scott Thomas, Tysiąc akrów krzywd (1997) z Michelle Pfeiffer, Zakochany Szekspir (1998) z Gwyneth Paltrow i Związki rodzinne (Relative Values, 2000) z Julie Andrews. W komedii krótkometrażowej BBC Czarna Żmija: Tam i z powrotem (Blackadder Back and Forth, 1999) z Rowanem Atkinsonem, Tonym Robinsonem, Stephenem Fry, Mirandą Richardson i Hugh Laurie był Szekspirem. Dzięki kreacji Marka Darcy’ego w komedii na podstawie powieści Helen Fielding Dziennika Bridget Jones (2001) i jej sequelu Bridget Jones: W pogoni za rozumem (2004) z Renée Zellweger stał się rozchwytywanym odtwórcą ról amantów w Hollywood. W musicalu Mamma Mia! (2008) i jego sequelu Mamma Mia: Here We Go Again! (2018) z Meryl Streep i Piercem Brosnanem wystąpił jako brytyjski bankier Harry Bright.

W 2009 zagrał tytułową rolę w filmie Samotny mężczyzna, za którą otrzymał nagrodę BAFTA oraz został nominowany do Złotego Globu i Oscara za rolę pierwszoplanową. W 2010 otrzymał Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym za rolę w filmie Jak zostać królem. 27 lutego 2011 za tę rolę otrzymał drugą z rzędu nagrodę BAFTA oraz pierwszego Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.

W styczniu 2011 odsłonił swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1989-1994 był w związku z aktorką Meg Tilly[8], z którą ma syna Willa (ur. 1990). 21 czerwca 1997 ożenił się z realizatorką filmów dokumentalnych Livią Giuggioli (ślub 21 czerwca 1997). Mają dwóch synów: Lukę (ur. 2001) i Matteo (ur. 2003). W 2019 ogłosił, że po 22 latach małżeństwa planuje się rozwieść[9].

Mieszka w Londynie i we Włoszech. Od 2017 posiada także włoskie obywatelstwo[10].

Jest zaangażowany w kampanię przeciw deportacji uchodźców z Demokratycznej Republiki Konga.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

  • 1984: Inny kraj (Another Country) jako Tommy Judd
  • 1984: Dama kameliowa (Camille) jako Armand Duval
  • 1985: 1919 jako młody Alexander
  • 1985: Holenderskie dziewczyny jako Neil Truelove
  • 1987: The Secret Garden jako dorosły Colin Craven
  • 1987: Miesiąc na wsi (A Month in the Country) jako Tom Birkin
  • 1987: Tales from the Hollywood Hills: Pat Hobby Teamed with Genius jako Rene Wilcox
  • 1988: Apartament zero (Apartment Zero) jako Adrian LeDuc
  • 1988: Tumbledown jako Robert Lawrence
  • 1989: Valmont jako Valmont
  • 1990: Wings of Fame jako Brian Smith
  • 1991: Out of the Blue jako Alan
  • 1991: Kobieta fatalna (Femme Fatale) jako Joseph Prince
  • 1992: Mad at the Moon jako Barber (niewymieniony w czołówce)
  • 1993: Godzina świni (The Hour of the Pig) jako Richard Courtois
  • 1993: Zakładnicy (Hostages) jako John McCarthy
  • 1994: Playmaker jako Ross Talbert / Michael Condren
  • 1995: W kręgu przyjaciół (Circle of Friends) jako Simon
  • 1996: Angielski pacjent (The English Patient) jako Geoffrey Clifton
  • 1997: Tysiąc akrów krzywd (A Thousand Acres) jako Jess Clark
  • 1997: Miłość kibica (Fever Pitch) jako Paul Ashworth
  • 1998: Zakochany Szekspir (Shakespeare in Love) jako lord Wessex
  • 1999: Pierwsze oczarowanie (My Life So Far) jako Edward
  • 1999: Tajemniczy śmiech kobiet (The Secret Laughter of Women) jako Matthew Field
  • 1999: Donovan Quick jako Donovan Quick
  • 1999: W kleszczach lęku (The Turn of the Screw) jako Master
  • 1999: Czarna Żmija: Tam i z powrotem (Blackadder Back and Forth) jako William Szekspir
  • 2000: Związki rodzinne (Relative Values) jako Peter Ingleton
  • 2001: Dziennik Bridget Jones (Bridget Jones's Diary) jako Mark Darcy
  • 2001: Kwartet (Londinium) jako Allen Portland
  • 2001: Ostateczne rozwiązanie (Conspiracy) jako dr Wilhelm Stuckart, minister spraw wewnętrznych Rzeszy
  • 2002: Bądźmy poważni na serio (The Importance of Being Earnest) jako Jack Worthing
  • 2003: Dziewczyna z perłą (Girl With a Pearl Earring) jako Johannes Vermeer
  • 2003: Miasto nadziei (Hope Springs) jako Colin Ware
  • 2003: Czego pragnie dziewczyna (What a Girl Wants) jako Henry Dashwood
  • 2003: To właśnie miłość (Love Actually) jako Jamie
  • 2004: Bridget Jones: W pogoni za rozumem (Bridget Jones: The Edge of Reason) jako Mark Darcy
  • 2004: Trauma jako Ben
  • 2005: Niania (Nanny McPhee) jako pan Brown
  • 2005: Gdzie leży prawda (Where the Truth Lies) jako Vince
  • 2006: Born Equal jako Mark
  • 2007: Celebration jako Russell
  • 2007: Dziewczyny z St. Trinian (St. Trinian's) jako Geoffrey Thwaites
  • 2007: Ostatni legion (The Last Legion) jako Aurelius
  • 2007: And When Did You Last See Your Father? jako Blake Morrison
  • 2007: Kiedyś mnie znajdziesz (Then She Found Me) jako Frank
  • 2008: Genua. Włoskie lato (Genova) jako Joe
  • 2008: Przypadkowy mąż (The Accidental Husband) jako Richard Bratton
  • 2008: Mamma Mia! jako Harry Bright
  • 2008: Wojna domowa (Easy Virtue) jako pan Whittaker
  • 2009: Opowieść wigilijna (A Christmas Carol) jako Fred
  • 2009: Dorian Gray jako lord Henry Wotton
  • 2009: Samotny mężczyzna (A Single Man) jako George
  • 2009: St Trinian's: The Legend of Fritton's Gold jako Geoffrey Thwaites
  • 2010: Główna ulica (Main Street) jako Gus Leroy
  • 2010: Jak zostać królem (The King’s Speech) jako król Jerzy VI
  • 2010: Steve jako Steve
  • 2011: The Promised Land jako Robert Chambers
  • 2011: Szpieg (Tinker Tailor Soldier Spy) jako Bill Haydon
  • 2012: Drugie życie króla (Arthur Newman) jako Arthur Newman
  • 2012: Gambit, czyli jak ograć króla (Gambit) jako Harry Deane
  • 2013: Droga do zapomnienia (The Railway Man) jako Eric Lomax
  • 2013: Diabelska przełęcz (Devil's Knot) jako Ron Lax
  • 2014: Magia w blasku księżyca (Magic in the Moonlight) jako Stanley
  • 2014: Zanim zasnę (Before I Go to Sleep) jako Ben
  • 2014: Kingsman: Tajne służby (Kingsman: The Secret Service) jako Harry Hart / Galahad
  • 2016: Bridget Jones 3 jako Mark Darcy
  • 2018: Mary Poppins powraca jako Wilkins / wilk
  • 2018: Mamma Mia: Here We Go Again! jako Harry Bright, brytyjski bankier, były kochanek Donny
  • 2018: Kursk jako David Russell

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1984: Crown Court jako PC Franklin
  • 1986: Światła kabaretów (Lost Empires) jako Richard Herncastle
  • 1994: Ruth Rendell Mysteries jako Stephen Whalby
  • 1994–1995: Performance jako Charles Holroyd / Freddie Page
  • 1995: Duma i uprzedzenie (Pride and Prejudice) jako pan Darcy
  • 1996: Nostromo jako Charles Gould

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Colin Firth (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-07-27].
  2. Colin Firth (10 de Setembro de 1960) (port.). Filmow. [dostęp 2018-07-27].
  3. a b c Colin Firth (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-12-29].
  4. Colin Firth Biography (1960–) (ang.). Film Reference. [dostęp 2019-12-29].
  5. a b Colin Firth - What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2019-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-29)].
  6. a b c Colin Firth Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-12-29].
  7. Colin Firth (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2019-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-29)].
  8. Colin Firth - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2019-12-29].
  9. Colin Firth i Livia Giuggioli rozwodzą się. Po 22 latach małżeństwa (pol.). „Wprost”. [dostęp 2019-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-28)].
  10. Actor Colin Firth gets dual British-Italian citizenship (ang.). BBC News. [dostęp 2017-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-27)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.