Charlotte Gainsbourg

Charlotte Gainsbourg
Ilustracja
Charlotte Gainsbourg (2010)
Imię i nazwisko Charlotte Lucy Gainsbourg
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1971
Londyn
Zawód aktorka, piosenkarka pop
Lata aktywności od 1984
Strona internetowa
Charlotte Gainsbourg podczas koncertu Air w Melkweg, Amsterdam (2007)

Charlotte Lucy Gainsbourg[1][2] (ur. 21 lipca 1971 w Londynie) – brytyjsko-francuska aktorka i piosenkarka[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Jane Birkin, brytyjskiej aktorki i piosenkarki, i Serge’a Gainsbourga, francuskiego piosenkarza, aktora i reżysera[4]. Jej babką ze strony matki była aktorka Judy Campbell, a wujem jest scenarzysta Andrew Birkin. Dzieciństwo spędziła w Paryżu, gdzie ukończyła École Active Bilingue Jeannine Manuel[5]. Studiowała w Collège Alpin International Beau Soleil w Szwajcarii[5].

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

Nad rozwojem jej kariery od samego początku czuwali jej rodzice. W wieku 13 lat zadebiutowała w roli Charlotte Marker, córki Margaux (Catherine Deneuve) w dramacie kanadyjskim Słowa i muzyka (Paroles et musique, 1984) u boku Christophera Lamberta i Richarda Anconiny. Jacques Doillon zaangażował ją do roli dziecka w melodramacie La Tentation d'Isabelle (1985) z Jacques’em Bonnaffé i Xavierem Deluc. W 1986 mając 15 lat zdobyła Cezara w kategorii „Najbardziej obiecująca aktorka” za rolę Charlotte Castang w adaptacji powieści Carson McCullers Złośnica (L'effrontée, 1985)[6]. Zagrała także w filmie wyreżyserowanym przez swojego ojca Charlotte for Ever (1986), a na planie dramatu Agnès Vardy Kung - fu master (1988) jako Lucy partnerowała swojej matce. Za postać 16-letniej Janine Castang w dramacie Mała złodziejka (La Petite Voleuse, 1988) z Simonem de La Brosse i Nathalie Cardone była nominowana do Cezara[6].

Wystąpiła jako Camille Pelleveau w komediodramacie Bertranda Bliera Dziękuję ci, życie (Merci la vie, 1991) u boku Anouk Grinberg, Jeana Carmeta, Catherine Jacob, Jeana-Louisa Trintignanta, Gérarda Depardieu i Annie Girardot. W filmie napisanym i wyreżyserowanym przez jej wujka Andrew Birkina Cementowy ogród (The Cement Garden, 1993) wg powieści Iana McEwana Betonowy ogród zagrała 17-letnią Julie, która po śmierci matki rozpoczyna podszyty erotyzmem flirt ze swoim 15-letnim bratem. Z kolei Franco Zeffirelli powierzył jej rolę tytułową w ekranizacji powieści Charlotte Brontë Jane Eyre (1996) z udziałem Williama Hurta, Anna Paquin, Geraldine Chaplin i Joan Plowright. Kolejną nominację do Cezara dla najlepszej aktorki zdobyła jako Marie w komediodramacie Love, etc. (1996)[4].

Zagrała Catherine Girard w dreszczowcu psychologicznym Intruz (The Intruder, 1999) z Nastassją Kinski, Molly Parker i Johnem Hannah. W 2000 otrzymała drugi w jej karierze Cezar, tym razem w kategorii „Najlepsza aktorka drugoplanowa” za rolę Milli Robin w Gwiazdkowy deser (La Bûche, 1999)[6] z Sabine Azémą i Emmanuelle Béart. Gainsbourg regularnie występowała też w filmach reżyserowanych przez jej partnera Yvana Attala, m.in. w komedii romantycznej Moja żona jest aktorką (2001) i dramacie I żyli długo i szczęśliwie (2004).

Jej amerykańskim debiutem był dramat kryminalny Alejandro González Iñárritu 21 gramów (2003) u boku Seana Penna, Naomi Watts i Benicio del Toro. Potem wystąpiła w komedii Michaela Gondry’ego Jak we śnie (La Science des rêves, 2006) z Gaelem Garcíą Bernalem i biograficznym dramacie muzycznym Todda Haynesa I’m Not There. Gdzie indziej jestem (2007) u boku Christiana Bale.

Zagrała główną rolę w filmach duńskiego skandalisty Larsa von Triera. Odważna kreacja żony, badaczki historii czarownic w średniowieczu w dramacie psychologicznym Antychryst (2009) z Willemem Dafoe przyniosła jej nagrodę dla najlepszej aktorki na 62. MFF w Cannes[7]. Za postać Claire w dramacie psychologicznym von Triera Melancholia (2011) z Kirsten Dunst była nominowana do Europejskiej Nagrody Filmowej. Za rolę uzależnionej od seksu Joe w dramacie erotycznym von Triera Nimfomanka (2013) została uhonorowana duńską nagrodą Bodil.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1984 debiutowała kontrowersyjną piosenką „Lemon Incest” (Cytrynowe kazirodztwo) w duecie ze swoim ojcem[8]. W 1986 ukazała się jej debiutncki album Charlotte for Ever, gdzie wszystkie piosenki zostały napisane przez jej ojca[3]. W 2000 pojawił się na płycie Madonny Music w utworze „What It Feels Like for a Girl”. Długie przemówienie Gainsbourga pochodzi z filmu Cementowy ogród, który zainspirował tytuł piosenki. Utwór został ponownie zremiksowany dla pojedynczej wersji w 2001, podczas gdy w trakcie utworu powtórzył się głos Gainsbourga z filmu. Jej piosenki pojawiły się na wielu ścieżkach muzycznych filmów i płytach innych zespołów. 28 sierpnia 2006 ukazał się album 5:55, a przy jego powstawaniu pracowała m.in. z francuskim duetem Air, angielskim muzykiem Jarvisem Cockerem i producentem zespołu Radiohead – Nigelem Godrichem. 7 grudnia 2009 wydała krążek IRM, nagrany wspólnie z Beckiem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1991 związała się z izraelsko-francuskim aktorem i reżyserem Yvanem Attalem[9], z którym ma trójkę dzieci: Bena (ur. 12 czerwca 1997), Alice (ur. 8 listopada 2002)[10] i Joe (ur. 16 lipca 2011).

5 września 2007 została przewieziona do szpitala w Paryżu, gdzie przeprowadzono operację w związku z wykrytym u niej krwotokiem śródczaszkowym. Jej agent, Dominique Segall, za przyczynę krwotoku podał wypadek, którego doświadczyła podczas jazdy na nartach wodnych kilka tygodni wcześniej[11].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
FRA
[12]
SWE
[13]
AUT
[14]
GER
[15]
CHE
[16]
Charlotte for Ever
  • Data: 1986
  • Wydawca: Phonogram Records
5:55
  • Data: 28 sierpnia 2006
  • Wydawca: Because Music
1 57 41 38 12
IRM
  • Data: 7 grudnia 2009
  • Wydawca: Because Music
4 46 28
Stage Whisper
  • Data: 3 grudnia 2010[17]
  • Wydawca: Because Music
84 89
„–” oznacza, że album nie był notowany.
Single
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
FRA
[12]
Lemon Incest (Serge Gainsbourg i Charlotte Gainsbourg) 1984 2 Love on the Beat
The Songs That We Sing 2006 30 5:55

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
  • 2017: Pierwszy śnieg (The Snowman) jako Rakel
  • 2016: True Crimes jako Kasia
  • 2016: Dzień Niepodległości: Odrodzenie (Independence Day: Resurgence) jako dr Catherine Marceaux
  • 2016: Ils sont partout jako Mathilde Bensoussan
  • 2015: Every Thing Will Be Fine jako Kate
  • 2014: Samba jako Alice
  • 2014: 3 serca (3 coeurs) jako Sylvie Berger
  • 2014: Dziewczynka z kotem (Incompresa) jako Yvonne Casella, matka
  • 2014: Jacky w królestwie kobiet (Jacky au royaume des filles) jako pani pułkownik
  • 2014: Son épouse jako Catherine de Rosa
  • 2013: Nimfomanka (Nymphomaniac) jako Joe
  • 2012: Do Not Disturb jako Lilly
  • 2012: Confession of a Child of the Century jako Brigitte
  • 2011: Melancholia jako Claire
  • 2010: Drzewo (The Tree) jako Dawn O’Neil
  • 2009: Zagubieni w miłości (Persécution) jako Sonia
  • 2009: Zagadka przeznaczenia (The City of Your Final Destination) jako Arden Langdon
  • 2009: Antychryst (Antichrist) jako Ona
  • 2007: I’m Not There. Gdzie indziej jestem (I’m Not There) jako Claire
  • 2007: La science des rêves – Film B
  • 2006: Jak we śnie (La Science des rêves) jako Stephanie
  • 2006: Układ idealny (Prête-moi ta main) jako Emma
  • 2006: Złote wrota (Nuovomondo) jako Lucy Reed
  • 2005: Jeden odchodzi, drugi zostaje (L' Un reste, l'autre part) jako Judith
  • 2005: Leming (Lemming) jako Bénédicte Getty
  • 2004: Une star internationale jako Charlotte Gainsbourg
  • 2004: I żyli długo i szczęśliwie (Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants) jako Gabrielle
  • 2003: 21 gramów (21 Grams) jako Mary Rivers
  • 2002: La Merveilleuse odyssée de l'idiot Toboggan jako głos
  • 2001: Moja żona jest aktorką (Ma femme est une actrice) jako Charlotte
  • 2001: Felix i Lola (Felix et Lola) jako Lola
  • 2000: Passionnément jako Alice Almeida
  • 2000: Norymberga (Nuremberg) jako Marie Claude Vaillant-Courtier
  • 1999: Intruz (The Intruder) jako Catherine Girard
  • 1999: Gwiazdkowy deser (La Bûche) jako Milla
  • 1996: Anna Oz jako Anna Oz
  • 1996: Jane Eyre jako Jane Eyre
  • 1996: Love, etc. jako Marie
  • 1994: Śmiertelne zmęczenie (Grosse fatigue) jako Charlotte Gainsbourg
  • 1993: Cementowy ogród (The Cement Garden) jako Julie
  • 1992: Amoureuse jako Marie
  • 1991: Dziękuję ci życie (Merci la vie) jako Camille Pelleveau
  • 1990: Aux yeux du monde jako Juliette Mangin
  • 1990: Słońce także nocą (Il Sole anche di notte) jako Matilda
  • 1988: Mała złodziejka (La Petite voleuse) jako Janine Castang
  • 1987: Kung-Fu master jako Lucy
  • 1987: Agnès V. o Jane B. (Jane B. par Agnès V.) jako La fille de J.
  • 1986: Charlotte na zawsze (Charlotte for Ever) jako Charlotte
  • 1985: Złośnica (L' Effrontée) jako Charlotte Castang
  • 1985: La Tentation d'Isabelle jako Dziecko
  • 1984: Słowa i muzyka (Paroles et musique) jako Charlotte Marker
Seriale telewizyjne
  • 2000: Nędznicy (Les misérables) jako Fantine

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Charlotte Gainsbourg (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-10-30].
  2. Charlotte Gainsbourg (ang.). Listal. [dostęp 2017-01-12].
  3. a b Heather Phares: Charlotte Gainsbourg Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-07-09].
  4. a b Charlotte Gainsbourg (21 de Julho de 1971) (port.). Filmow.com. [dostęp 2012-07-01].
  5. a b Charlotte Gainsbourg Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-01-12].
  6. a b c Charlotte Gainsbourg (fr.). AlloCiné. [dostęp 2019-05-25].
  7. Festival de Cannes: Antichrist (ang.). festival-cannes.com. [dostęp 2009-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  8. Lydia Slater: Charlotte's web (ang.). [dostęp 2010-03-04].
  9. Marty Mapes (2002-07-25): Movie Habit: Interview with Charlotte Gainsbourg and Yvan Attal (ang.). Movie Habit. [dostęp 2010-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  10. Gala.fr: Charlotte Gainsbourg: bio de Charlotte Gainsbourg – Gala (fr.). [dostęp 2010-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-27)].
  11. Charlotte Gainsbourg has emergency brain surgery (ang.). NME. [dostęp 2007-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  12. a b Charlotte Gainsbourg French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2016-07-09].
    Charlotte Gainsbourg French Singles Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2016-07-09].
  13. Charlotte Gainsbourg Swedish Albums Chart. [dostęp 2016-07-09].
  14. Charlotte Gainsbourg/Longplay-Chartverfolgung (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2016-07-09].
  15. Charlotte Gainsbourg/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-07-09].
  16. Charlotte Gainsbourg/Longplay-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-07-09].
  17. Heather Phares: Charlotte Gainsbourg Stage Whisper review (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-07-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.