Bolesław Fichna

Bolesław Fichna
Semen, Aleksander Semen, Bolesław
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1891
Łódź
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1945
KL Flossenbürg
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Późniejsza praca polityk
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti MilitariKrzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Niepodległości

Bolesław Fichna ps. „Semen”, „Aleksander Semen”, „Bolesław” (ur. 23 lutego 1891 w Łodzi, zm. 22 kwietnia 1945 w KL Flossenbürg[1][2]) – polski prawnik, adwokat, działacz polityczny okresu dwudziestolecia międzywojennego, poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922) i III kadencji (1930–1935) oraz senator RP V kadencji (1938–1939), zastępca członka Rady Obrony Państwa w 1920 roku[3], członek Koła Parlamentarnego Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1938[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Franciszka, rzemieślnika, i Antoni z Mecnerów. Był starszym bratem Alfonsa, który poległ 5 listopada 1915 pod Wielkim Miedwieżem, jako szeregowiec 4. kompanii V batalionu 7 pułku piechoty[5].

Naukę rozpoczął w Gimnazjum Męskim przy ul. Mikołajewskiej, obecnym III LO im. Tadeusza Kościuszki w Łodzi[6]. W 1905 roku uczestniczył w strajku szkolnym oraz przystąpił do PET (w latach 1908–1910 był jej przywódcą w Łodzi), był również jednym z założycieli i przywódców „Zarzewia[2]. W 1910 roku został wydalony z Królestwa Polskiego[2], a maturę zdał po powrocie w I Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika – był jednym z sześciu uczniów, którzy w 1911 jako pierwsi zdali maturę w tym renomowanym liceum[7]. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie[6], gdzie należał do „Znicza”[2].

W latach 1914–1916, jako legionista Józefa Piłsudskiego, brał udział w walce o niepodległość Polski[6] – był jednym z tych, którzy 6 sierpnia 1914 pod wodzą Marszałka wyruszyli z krakowskich Oleandrów[8]. 18 sierpnia został adiutantem I batalionu. 9 października został mianowany podporucznikiem. 1 listopada został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta 3. kompanii, a następnie komendanta plutonu w 4. kompanii VI batalionu 7 pułku piechoty. 18 listopada został ciężko ranny w bitwie pod Krzywopłotami[5].

Do Łodzi powrócił w 1916 jako oficer Legionów Polskich. Od 1917 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Łodzi. W roku 1918 obronił doktorat w Uniwersytecie Jagiellońskim[2]. W czasie wojny polsko-bolszewickiej jako ochotnik wstąpił do wojska. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku piechoty Legionów[9]. W 1934 roku, jako kapitan pospolitego ruszenia piechoty pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[10].

Po wojnie powrócił do Łodzi. Był działaczem Narodowego Związku Robotniczego oraz posłem na Sejm Ustawodawczy (1919–1922)[6][2]. W latach 1923–1927 był przewodniczącym łódzkiej rady miejskiej[7] – z jego inicjatywy rada podjęła uchwałę o budowie w tym mieście Grobu Nieznanego Żołnierza[6]. Działał m.in. w Rotary Club[11], akademickim Towarzystwie Oświaty Ludowej oraz Polskich Drużynach Strzeleckich[7]. Od 1924 prowadził w Łodzi praktykę adwokacką[2]. W latach 1930–1935 był posłem na Sejm III kadencji z listy BBWR, a w 1938 roku został senatorem RP V kadencji (1938–1939)[2] z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego[6]. W 1936 roku był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Łodzi[12].

W lipcu 1939, podczas tzw. „uroczystości grunwaldzkich”, wygłosił w Łodzi, na pl. Wolności, kilkunastominutowe patriotyczne przemówienie, którego nagranie się zachowało[13], w którym wezwał łodzian do obrony przed Niemcami[7]. W tym czasie mieszkał przy ul. Nawrot 7.

Od 1940, w czasie okupacji niemieckiej, działał w Warszawie w podziemiu, był działaczem Konwentu Organizacji Niepodległościowych i jego reprezentantem w Społecznym Komitecie Antykomunistycznym[2]. Po powstaniu warszawskim trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, a następnie do Flossenbürga[6], gdzie zginął podczas likwidacji obozu[2].

W 1992 marszałek Sejmu Wiesław Chrzanowski odsłonił na budynku sejmowym tablicę z 296 nazwiskami posłów i senatorów poległych podczas II wojny światowej, na której znajduje się nazwisko Bolesława Fichny[7].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Cztery lata pracy w samorządzie (1923–1927) (1927)[14]
  • Z dni chmurnych i górnych. Wspomnienia (1929)[15]
  • Dzień 11 listopada 1918 w Łodzi[16] (1938)[2]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Markowski w artykule Nowa ulica w Łodzi. Bohatera, którego... nikt nie zna, opublikownym w Gazecie Łódź, podaje Krzyż Niepodległości z Mieczami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fichna Bolesław, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-04-07].
  2. a b c d e f g h i j k l m n Bolesław Fichna (pol.). sejm.gov.pl. [dostęp 2012-04-28].
  3. Piotr Krzysztof Marszałek, Rada Obrony Państwa z 1920 roku: studium prawnohistoryczne, Wrocław 1995, s. 72.
  4. Prace parlamentarne O.Z.N. 1938/39 r., Warszawa 1939, s. 40.
  5. a b Wykaz Legionistów ↓.
  6. a b c d e f g h Bolesław Fichna (pol.). uml.lodz.pl. [dostęp 2012-04-28].
  7. a b c d e f g h Marcin Markowski: Nowa ulica w Łodzi. Bohatera, którego... nikt nie zna (pol.). lodz.gazeta.pl, 2012-04-26. [dostęp 2012-04-28].
  8. Bolesław Fichna (pol.). niepodleglosc.nck.pl. [dostęp 2012-04-30].
  9. Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 65.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 252, 904.
  11. Kluby Rotary w Łodzi (pol.). rotary.lodz.pl. [dostęp 2012-04-28].
  12. Historia Towarzystwa Przyjaciół Łodzi (pol.). tplodzi.republika.pl. [dostęp 2012-04-30].
  13. Archiwum Polskiego Radia w Łodzi; kopia w Narodowym Instytucie Audiowizualnym w Warszawie.
  14. Bolesław Fichna, Cztery lata pracy w samorządzie : (r. 1923-1927), polona.pl [dostęp 2020-06-12].
  15. Bolesław Fichna, Z dni chmurnych i górnych : wspomnienia. Cz. 1., polona.pl [dostęp 2020-06-12].
  16. Bolesław Fichna, Dzień 11 listopada 1918 r. w Łodzi : (ze wspomnień uczestników), polona.pl [dostęp 2020-06-13].
  17. M.P. z 1931 r. nr 156, poz. 227.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.