Blanca Fernández Ochoa

Blanca Fernández Ochoa
Blanca Fernández Ochoa
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1963
Madryt
Data i miejsce śmierci sierpień 2019
La Peñota
Wzrost 168 cm
Debiut w PŚ Sezon 1979/1980
Pierwsze punkty w PŚ 4.02.1981, Zwiesel (15. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 21.03.1984, Zwiesel
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska olimpijskie
Brąz Albertville 1992 Slalom
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1991/1992
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1986/1987
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988

Blanca Fernández Ochoa (ur. 22 kwietnia 1963 w Madrycie, zm. pod koniec sierpnia 2019 na górze La Peñota) – hiszpańska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej Blanca Fernández Ochoa pojawiła się na początku lat 80'. W lutym 1980 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, zajmując tam osiemnaste miejsce w gigancie. W zawodach Pucharu Świata pierwsze punkty wywalczyła 4 lutego 1981 roku w Zwiesel, gdzie w gigancie była piętnasta. Nieco ponad trzy lata później, 21 marca 1984 roku w tej samej miejscowości po raz pierwszy stanęła na podium, plasując się na trzeciej pozycji w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją tylko Tamara McKinney z USA oraz Erika Hess ze Szwajcarii. W kolejnych latach jeszcze dziewiętnaście razy stawała na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 3 marca 1985 roku w Vail wygrała giganta, a 26 listopada 1987 roku w Sestriere, 22 grudnia 1990 roku w Morzine i 1 grudnia 1991 roku w Lech była najlepsza w slalomie. Ostatni raz w czołowej trójce znalazła się 21 marca 1992 roku w Crans-Montana, gdzie była trzecia w gigancie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1987/1988, kiedy zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasyfikacji supergiganta, za Szwajcarką Michaelą Figini i Austriaczką Sylvią Eder. Hiszpanka była także trzecia w klasyfikacji giganta w sezonie 1986/1987 oraz w klasyfikacji slalomu w sezonach 1990/1991 i 1991/1992.

Największy sukces osiągnęła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie wywalczyła brązowy medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmowała drugie miejsce, tracąc do prowadzącej Julie Parisien z USA 0,03 sekundy. W drugim w przejeździe uzyskała siódmy wynik, co dało jej jednak trzeci łączny czas. Ostatecznie uległa tylko Austriaczce Petrze Kronberger i Annelise Coberger z Nowej Zelandii. Był to pierwszy w historii medal olimpijski wywalczony przez hiszpańską narciarkę alpejską i zaledwie drugi w historii na zimowych igrzyskach olimpijskich[1]. Ochoa startowała także na dwóch poprzednich edycjach tej imprezy, a najbliżej medalu była podczas slalomu na igrzyskach w Calgary w 1988 roku, gdzie po pierwszym przejeździe slalomu znajdowała się na prowadzeniu. Jednak, jak sama przyznała, nie utrzymała związanej z tym presji i ostatecznie zawody zakończyła na piątej pozycji[2]. Wielokrotnie startowała także na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając na rozgrywanych w 1987 roku mistrzostwach świata w Vail. Zajęła tam czwarte miejsce w slalomie, przegrywając walkę o podium z Tamarą McKinney o 0,09 sekundy.

Podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk w Calgary oraz rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Albertville Fernández Ochoa była chorążym reprezentacji Hiszpanii[3].

Jej siostra Dolores, a także bracia Luis, Juan Manuel i Francisco Fernández Ochoa także uprawiali narciarstwo alpejskie.

23 sierpnia 2019 zaginęła podczas górskiej wędrówki. 4 września 2019 jej ciało odnaleziono na zboczu góry La Peñota w okolicach Madrytu. Najprawdopodobniej zmarła pod koniec sierpnia 2019[4]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
18. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +7,33 s Liechtenstein Hanni Wenzel
6. 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:20,98 min +1,16 s Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
DNF 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:36,47 min - Włochy Paoletta Magoni
21. 22 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:19,03 min +3,01 s Austria Sigrid Wolf
DNF 24 lutego 1988 Kanada Calgary Gigant 2:06,49 min - Szwajcaria Vreni Schneider
5. 26 lutego 1988 Kanada Calgary Slalom 1:36,69 min +2,75 s Szwajcaria Vreni Schneider
12. 19 lutego 1992 Francja Albertville Gigant 2:12,74 min +2,67 s Szwecja Pernilla Wiberg
3.Bronze medal.svg 20 lutego 1992 Francja Albertville Slalom 1:32,68 min +0,67 s Austria Petra Kronberger

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
18. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +7,33 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 4 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 18,72 pkt - Szwajcaria Erika Hess
9. 6 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:18,53 min +2,06 s Stany Zjednoczone Diann Roffe
14. 9 lutego 1985 Włochy Bormio Slalom 1:29,58 min +3,22 s Francja Perrine Pelen
10. 3 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:19,17 min +2,56 s Szwajcaria Maria Walliser
5. 5 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Gigant 2:21,22 min +2,66 s Szwajcaria Vreni Schneider
5. 7 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:33,30 min +1,75 s Szwajcaria Erika Hess
4. 7 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Slalom 1:30,88 min +0,87 s Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Mateja Svet
7. 11 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Gigant 2:29,37 min +3,85 s Szwajcaria Vreni Schneider
DNF 1 lutego 1991 Austria Saalbach Slalom 1:25,90 min - Szwajcaria Vreni Schneider

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel21 marca 1984 (gigant) – 3. miejsce
  2. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor4 stycznia 1985 (gigant) – 3. miejsce
  3. Stany Zjednoczone Vail3 marca 1985 (gigant) – 1. miejsce
  4. Czechosłowacja Wysokie Tatry8 lutego 1986 (gigant) – 2. miejsce
  5. Włochy Valzoldana20 grudnia 1986 (gigant) – 2. miejsce
  6. Francja Megève13 lutego 1987 (gigant) – 2. miejsce
  7. Francja Saint-Gervais14 lutego 1987 (slalom) – 3. miejsce
  8. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel27 lutego 1987 (gigant) – 3. miejsce
  9. Włochy Sestriere26 listopada 1987 (slalom) – 1. miejsce
  10. Szwajcaria Leukerbad13 grudnia 1987 (slalom) – 3. miejsce
  11. Francja Tignes6 stycznia 1988 (gigant) – 3. miejsce
  12. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kranjska Gora30 stycznia 1988 (gigant) – 3. miejsce
  13. Stany Zjednoczone Aspen7 marca 1988 (gigant) – 2. miejsce
  14. Włochy Courmayeur20 grudnia 1988 (slalom) – 2. miejsce
  15. Francja Morzine22 grudnia 1990 (slalom) – 1. miejsce
  16. Austria Lech30 listopada 1991 (slalom) – 3. miejsce
  17. Austria Lech1 grudnia 1991 (slalom) – 1. miejsce
  18. Austria Schruns12 stycznia 1992 (slalom) – 2. miejsce
  19. Norwegia Narwik28 lutego 1992 (gigant) – 3. miejsce
  20. Szwajcaria Crans-Montana21 marca 1992 (gigant) – 2. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


© Materiał pochodzi z Wikipedia i jest na licencji GFDL

Losowe treści:

Wydarzenia

W Moskwie odsłonięto pierwszy w Rosji pomnik Jana Pawła II. Ma ponad 1,8 m wysokości i waży dwie tony.

Rocznice

1871 – zmarł Charles Babbage, angielski, matematyk i mechanik, twórca maszyny analitycznej

1976 – premiera filmu Brunet wieczorową porą

Muzyka

21 listopada ukaże się nowy singiel wokalistki zatytułowany "Marry The Night". Artystka zaprezentowała właśnie okładkę nowego singla. Na singlu usłyszymy także prawdopodobnie kilka remiksów. Jak zdradziła piosenkarka, "Marry The Night" opowiada o jej miłości do swojego rodzinnego miasta.

Sport

Adam Małysz zabierze do Maroka swoją żonę i córkę, które wystartują w rajdzie RMF Morocco Challenge - ta mocno zaskakująca wiadomość wywołała spore poruszenie w polskich mediach.